• Jubileusz

    Gospodarka Wodna

    Jesienią 1935 roku ukazał się pierwszy numer miesięcznika Gospodarka Wodna, czasopisma Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych (SITWM)

  • O czasopiśmie

    Gospodarka Wodna

    Szeroko rozumiana problematyka gospodarki wodnej, łącznie z ochroną środowiska. Zagadnienia hydrologii, hydrauliki, hydrogeologii..

  • Aktualności

    Światowy Dzień Wody

    Światowy Dzień Wody (World Water Day) obchodzimy w tym roku już po raz 21. Tym razem hasłem jest zrównoważony rozwój w odniesieniu do środowiska wodnego.

  • Aktualności

    120-lecie Przekopu Wisły

    Budowa Przekopu Wisły zaczęła się w gminie Cedry Wielkie – powiedział wójt Janusz Goliński na uroczystości odsłonięcia kamienia...

  • Aktualności

    Północna Brama Warszawy

    Projekt „Studium możliwości wykonania progu stabilizacyjnego poziomu wody w Wiśle na odcinku Warszawy...

  • O Gospadarce Wodnej
  • Światowy Dzień Wody
  • 120-lecie Przekopu Wisły
  • Północna Brama Warszawy

2018-12

zeszyt-5727-gospodarka-wodna-2018-12.html

 
W numerze m.in.:
Ruszył trzeci, strategiczny plan działań w gospodarce wodnej w Polsce FOTO
Rozpoczęły się prace nad Planem Przeciwdziałania Skutkom Suszy (PPSS) z uwzględnieniem podziału kraju na obszary dorzeczy. W listopadzie 2018 r. została zawarta umowa na przeprowadzenie całego kompleksu zadań związanych z opracowaniem Planu, w tym ogólnopolskich konsultacji społecznych. Całość prac zakończy się do końca 2020 r. Jest to trzeci, po Planach Gospodarowania Wodami oraz Planach Zarządzania Ryzykiem Powodziowym (opracowanych przez KZGW, poprzednika prawnego Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie) projekt mający służyć zrównoważonemu gospodarowaniu wodami... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
Unijne wsparcie dla farm wiatrowych w Belgii 27 września 2018 r. Komisja Europejska - na mocy przepisów UE dotyczących pomocy państwu - udzieliła wsparcia w wysokości 3,5 mld euro na rzecz trzech morskich farm wiatrowych w Belgii. Są to projekty farm wiatrowych: Mermaid (o mocy 235 megawatów), Seastar (252 megawatów) i Northwester2 (219 megawatów) na belgijskich wodach terytorialnych Morza Północnego. W grudniu 2016 r. Komisja zatwierdziła belgijski program energii odnawialnej produkowanej na morzu, w ramach którego operatorzy otrzymują certyfikaty za energię wytwarzaną z odnawialnych źródeł. Następnie mogą oni sprzedać te certyfikaty operatorowi systemu przesyłowego po cenie wyższej niż cena za energię elektryczną sprzedawaną na rynku. Wsparcie dla projektów farm wiatrowych Mermaid, Seastar i Northwester2 przyznano w ramach tego programu. Komisja stwierdziła, że projekty zwiększą udział energii elektrycznej produkowanej ze źródeł odnawialnych w B... więcej»

Badania doświadczalne nad modernizacją stacji uzdatniania wody OPWiK w Ostrołęce (MARIAN GRANOPS, TOMASZ WNĘT)
W ody podziemne, stanowiące doskonały surowiec do celów wodociągowych, charakteryzują się zazwyczaj przekroczeniem tylko niektórych wskaźników fizykochemicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia [5, 6]. Należą do nich m.in. związki żelaza i manganu. Najbardziej pożądane są rozwiązania kompleksowo pozbawiające obu tych metali z wody. Istnieje wiele metod usuwania związków żelaza i manganu z wody [1, 3], jednak ciągle oprócz poszukiwania nowych metod dąży się do usprawniania dotychczas stosowanych [1-3]. Celem badań na stacji doświadczalnej (rys. 1) było uzyskanie informacji o możliwości modernizacji pierwszego stopnia filtracji wody w SUW "Kurpiowska". W szczególności w zakresie: - odgazowania wody (usuwania siarkowodoru i agresywnego dwutlenku węgla), - lepszego usuwania związków żelaza i manganu, - obniżenia kosztów eksploatacji stacji, - uproszczenia procesu uzdatniania wody. KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA UJMOWANYCH WÓD ORAZ SAMEJ STACJI UZDATNIANIA WODY Stacja uzdatniania wody SUW "Kurpiowska" (rys. 2) ujmuje wodę z 20. studni głębinowych. Pod względem bakteriologicznym woda nie budzi zastrzeżeń, natomiast pod względem fizykochemicznym - w porównaniu z normami określonymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 13 listopada 2015 r. [5] - stwierdzano przekroczenia następujących wskaźników: barwy, mętności, jonu amonowego, związków żelaza i manganu (tab. I). Obecnie na podstawie nowego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. [6] przekroczenia pozostają bez zmian. Wodę o przedstawionym w tab. I składzie fizykochemicznym kieruje się od 2002 r. do stacji uzdatniania. Stację zaGOSPOD 373 ARKA WODNA 12/2018 OCHRONA WÓD PRZED ZANIECZYSZCZENIEM projektowao na Qmax = 14 400 m3/dobę. Obecnie pracuje ona (mniejsze potrzeby) z wydajnością ok. 6000-8000 m3/dobę. Wodę przetłacza się za pomocą pomp do dwóch zbiorników wody surowej o pojemności V = 600 m3 każdy (w czasie eksperymentu był eksploatowany także jeden zbior... więcej»

Platforma multimodalna na dolnej Wiśle (km 766-771) w rejonie Bydgoszcz-Solec Kujawski - część planistyczna (STANISŁAW WROŃSKI, LESZEK TUROWSKI, RAFAŁ MODRZEWSKI, ŻANETA MARCINIAK)
P latformę multimodalną Bydgoszcz- -Solec Kujawski projektuje się jako port przeładunkowy zapewniający dostępność do czterech środków transportu, wraz z centrum logistycznym i zapleczem technicznym. Jej korzystne położenie względem korytarzy transportowych oraz możliwość "wpięcia" się w system transportowy kraju omówiono we wcześniejszych artykułach - stanowią one uzasadnienie podjęcia prac w tym kierunku. Niemniej niezwykle ważną częścią opracowania był wybór optymalnej lokalizacji przyszłej inwestycji na dostępnym obszarze między Bydgoszczą a Solcem Kujawskim, dokonany poprzez analizę wielokryterialną dla trzech wskazanych przedsięwzięć, a także dalszych prac projektowych i analiz finansowych dla wariantu rekomendowanego. ANALIZA WIELOKRYTERIALNA W celu wyznaczenia optymalnej lokalizacji platformy multimodalnej wykonawca, zaprezentował, trzy wstępne warianty (rys. 1), które następnie poddano analizie wielokryterialnej. Warianty oceniono pod względem 7 kryteriów głównych, na które składało się łącznie 27 podkryteriów (tab. I). W wyniku przeprowadzonej analizy wielokryterialnej najwyżej oceniono wariant 2, który zebrał najwyższe oceny w kryterium hydrologicznym, nawigacyjnym, środowiskowym, przestrzennym i infrastrukturalnym. Największymi zaletami wariantu 2 były m.in.: dostępność terenu pod dalszy rozwój, korzystne położenie wejścia do portu, najwyższa ocena w najistotniejszych kryteriach, tj. hydrologicznym i środowiskowym, a także niewielka ingerencja w tereny Natura 2000, tylko na obszarze międzywala. GOSPOD 389 ARKA WODNA 12/2018 RÓŻNE KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TERENU I PROGRAM FUNKCJONALNY Zgodnie z przyjętymi założeniami platforma multimodalna ma obsługiwać w jednym miejscu trzy rodzaje transportu, tj. drogowy, kolejowy i wodny (ponadto transport lotniczy w postaci lotniska w Bydgoszczy), zatem niezwykle ważnym, a właściwie najważniejszym, jej elementem będzie usytuowanie portu rzecznego, wokół którego powstaną pozostałe jej funkcje... więcej»

Uzyskanie na Odrze granicznej klasy żeglowności Va - budowa modelu hydrodynamicznego (RYSZARD EWERTOWSKI, DOROTA DYBKOWSKA-STEFEK, JUSTYNA RELISKO-RYBAK)
O dra graniczna obejmuje odcinek Odry począwszy od ujścia Nysy Łużyckiej do rozdzielenia na Odrę Wschodnią i Zachodnią poniżej miejscowości Widuchowa. Na całej długości tego odcinka jego nurtem biegnie granica pomiędzy Polską a Niemcami. Zgodnie z Założeniami do planów rozwoju śródlądowych dróg wodnych w Polsce na lata 2016-2010 z perspektywą do roku 2030, przyjętymi przez Radę Ministrów [6], Odra graniczna - współtworząca Odrzańską Drogę Wodną - ma uzyskać klasę żeglowności Va. Trwają intensywne prace nad stworzeniem Programu Rozwoju Odrzańskiej Drogi Wodnej - jego realizacja pozwoli ten cel osiągnąć. W prace te, mając na uwadze znaczenie potencjalnego wzrostu transportu Odrą dla rozwoju morskich portów leżących w jej ujściu, zaangażował się Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście S.A. W strukturach spółki utworzono Biuro ds. Odrzańskiej Drogi Wodnej, wykonujące część zadań związanych z opracowaniem projektu programu, powierzonych przez Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Jednym z tych zadań jest opracowanie wariantów technicznych umożliwiających uzyskanie klasy żeglowności Va na całej Odrzańskiej Drodze Wodnej. Aby zdefiniować takie warianty w odniesieniu do Odry granicznej, w Biurze ds. Odrzańskiej Drogi Wodnej zbudowano model hydrodynamiczny w środowisku HEC-RAS dla tego odcinka Odrzańskiej Drogi Wodnej, wykorzystujący do obliczeń i symulacji ruchu wody jednowymiarowy opis ruchu nieustalonego Saint-Venanta wraz z odpowiednimi warunkami brzegowymi i początkowymi. HEC-RAS, w najnowszych wersjach 5.0.3-5, jest złożonym koncepcyjnie i numerycznie systemem modelowania, wzbogaconym o powiązania ze środowiskiem GIS i o elementy dwuwymiarowe. Jest on oparty na podstawach teoretycznych przedstawionych w [4, 5, 7]. Podobnie jak inne zaawansowane technologicznie systemy modelowania zjawisk hydrodynamicznych (DHI MIKE, Delft FEWS, CCHE1D, Wallingford InfoWorks RS) system HEC-RAS 5.0.3 wykorzystuje w bardzo szerokim zakr... więcej»

2018-11

zeszyt-5689-gospodarka-wodna-2018-11.html

 
W numerze m.in.:
INFORMACJE - NOWOŚCI
Nowość na rynku instalacji morskich farm wiatrowych Norweskie przedsiębiorstwo żeglugowe Offshore Heavy Transport (OHT) ma wejść na rynek instalacji morskich farm wiatrowych z unikatowym statkiem do transportu i montażu ciężkich ładunków. Pierwotną koncepcję projektu, powstałą w 2015 r., opracowała holenderska firma projektowa Ulstein Design & Solutions BV (UDSBV) w ścisłej współpracy z OHT. Pierwszy statek (z opcją kontraktową do trzech kolejnych jednostek) zostanie zbudowany przez chińską stocznię China Merchant Heavy Industry (CMHI) i ma zostać wprowadzony do eksploatacji od początku 2021 r. Zgłoszony do opatentowania projekt łączy zalety półzanurzalnego statku transportowego z dużym dźwigiem głównym o udźwigu 3000 mt firmy Liebherr. Dźwigowce typu wielki Saipem 7000 (ex Micoperi 7000) i Thialf, czy będący w budowie Sleipnir, wykonują pracę żurawiami w trybie zanurzonym, co w znacznym stopniu og... więcej»

Platforma multimodalna na dolnej Wiśle (km 766-771) w rejonie Bydgoszcz-Solec Kujawski - prognoza popytu na przewozy ładunków z wykorzystaniem możliwości przeładunkowych platformy (STANISŁAW WROŃSKI, LESZEK TUROWSKI, RAFAŁ MODRZEWSKI, ŻANETA MARCINIAK)
P latforma multimodalna Bydgoszcz- -Solec Kujawski jest projektowana jako port przeładunkowy zapewniający dostępność do czterech środków transportu wraz z centrum logistycznym i zapleczem technicznym. Istotne w lokalizacji platformy w tym rejonie jest doskonałe położenie względem najważniejszego korytarza transportowego w Polsce, czyli połączenia Konurbacja Śląska-porty morskie w Gdańsku i Gdyni (najważniejszy szlak przewozów o charakterze międzynarodowym importowanych i eksportowanych drogą morską), który uzupełniają przewozy do portów w Gdańsku i Gdyni z Wielkopolski i Dolnego Śląska. Wolumen ładunków dystrybuowanych w głąb kraju będzie znacząco wzrastał w związku z planami rozwojowymi portów w Gdańsku (budowa portu centralnego) i Gdyni (rozbudowa portu poza falochron zewnętrzny), jak również ze wzrostem przeładunków w portach. ANALIZA OTOCZENIA Rola portów morskich w Gdańsku i Gdyni w lokalizacji i rozwoju platformy multimodalnej Bydgoszcz-Solec Kujawski Istota funkcjonowania portów morskich jest podyktowana zarówno samym transportem morskim, jak i dostarczaniem oraz odbiorem ładunków z regionu. Przeładunki w trójmiejskich portach morskich dotyczą GOSPOD 347 ARKA WODNA 11/2018 RÓŻNE głównie przewozów samochodowych i kolejowych, a paliwa płynne są transportowane rurociągami. Są to głównie ładunki o znacznie mniejszej wrażliwości na czas przewozów (o "długim terminie przydatności"); w tym wypadku udział segmentów transportowych w znacznym stopniu jest przesunięty w kierunku kolei. Dotyczy to w szczególności ładunków masowych, węgla, kopalin, kruszyw itp. Różnicę w wielkości przeładunków wg grup ładunkowych w portach Gdańsk w 2017 r. i Gdynia w 2015 r. w t/rok prezentuje tab. I. Zarządy portów w Gdyni i Gdańsku w ramach studiów wykonalności dla kolejowych stacji przeładunkowych wykonały w 2015 r. prognozy dynamiki dla ogółu przeładunków w terminalach, przewidujące m.in. ponaddwukrotny wzrost przeładunków pomiędzy 2015 i 2030 r., jak ... więcej»

Transport wodny na dolnej Wiśle a problem siedlisk ptaków (ZYGMUNT BABIŃSKI, MICHAŁ HABEL, DAWID SZATTEN)
Z a każdym razem, gdy mówi się o transporcie rzecznym, a tym bardziej gdy dochodzi do jakichkolwiek prób żeglugi na dolnej Wiśle, a także na innych rzekach, grupa ekologów robi wszystko, by powstrzymać wszelkie przejawy tego rodzaju transportu. Głównym argumentem, stosowanym przez grupę ekologów-ornitologów, jest twierdzenie jakoby każdy transport wodny na statkach czy barkach, zwłaszcza podczas suszy, przyczyniał się do niszczenia gniazd ptasich (wraz z ich zawartością), znajdujących się na powierzchni łach piaszczystych. Podczas tych coraz bardziej wydłużających się sezonów z niskimi stanami wody na dolnej Wiśle musi - zdaniem ekologów - następować dodatkowy zrzut wód ze zbiornika włocławskiego, zapewniający tzw. "stopę wody pod kilem" do bezpiecznego transportu wodnego, a wraz z nim następuje zalew powierzchni łach z siedliskami ptaków w trakcie ich rozrodu i dojrzewania. Z tymi zastrzeżeniami, a nawet wręcz kategorycznymi wystąpieniami co do szkodliwości transportu wodnego dla świata zwierząt, możemy zetknąć się przy każdej próbie płynięcia taboru wodnego. Dotyczy to m.in. rejsu, jaki odbył się na dolnej Wiśle 26.05.2018 r., podczas którego dokonano kontrolowanego zrzutu wody ze zbiornika, co miało spowodować zniszczenie wszystkich lęgów ptaków na łachach poniżej Włocławka. Aby wyjaśnić tezę, głoszoną przez ekologów-ornitologów, jakoby łachy piaszczyste dolnej Wisły (także środkowej, ale autorzy mają pełne rozeznanie do jej dolnego odcinka) były zasiedlone przez ptaki w stadium ich rozrodu (gniazdowanie, czas upierzenia, aż do okresu ich zdolności do lotu), dokonano analizy: (a) hydrologicznej, polegającej na relacji wysokość zwierciadła wody w rzece do powierzchni łach i tym samym w odniesieniu do częstotliwości zalewu powierzchni łach; (b) morfologii powierzchni łach i ich morfodynamiki; (c) opisów z rejsów; (d) dokumentacji fotograficznej, zdjęć lotniczych. Analizą objęto odcinek dolnej Wisły, głównie od zapory we Włocławku do uj... więcej»

FAKTY
Innowacyjne ECO-MIASTO Warszawa, 27 września 2018 r. Po raz szósty rozdano nagrody w konkursie ECO-MIASTO, popularyzującym ideę zrównoważonego rozwoju. Organizatorami projektu ECO-MIASTO są Ambasada Francji w Polsce oraz Centrum UNEP/GRID-Warszawa. Uroczystość prowadziła znana dziennikarka telewizyjna Marta Kielczyk. Nagrody przyznawano w kilku kategoriach: mobilność zrównoważona, gospodarka wodna, gospodarka o obiegu zamkniętym, efektywność energetyczna budynku, zieleń miejska a jakość powietrza. - Każda kolejna edycja projektu ECO-MIASTO dowodzi, że polskie miasta stają się coraz bardziej nowoczesne, ekologiczne i przyjazne mieszkańcom. To ważne, że ośrodki miejskie w Polsce mają się czym pochwalić… zwłaszcza w związku z tegorocznym szczytem klimatycznym w Katowicach - powiedział m.in. Pierre Lévy, ambasador Francji w Polsce. Nas najbardziej interesują laureaci w kategorii gospodarka wodna. Wśród nagrodzonych znalazł się Lublin (miasta powyżej 100 tys. mieszkańców) za "działania na rzecz podnoszenia świadomości mieszkańców w zakresie zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych" i Mława (miasta poniżej 100 tys. m... więcej»

Projekt INCONE60 narzędziem rozwoju gospodarczego wybrzeża południowego Bałtyku (MARCIN KALINOWSKI, RAFAŁ KOBA)
W ielkość przewozów towarowych w regionie południowego Bałtyku gwałtownie rośnie. Prognozuje się, iż tendencja ta będzie się utrzymywać w nadchodzących latach. Jednocześnie udział sektora kolejowego na europejskim rynku przewozów towarowych w ciągu ostatnich kilku dekad zmalał na rzecz transportu drogowego, co w efekcie powoduje wiele negatywnych skutków dla środowiska. W związku z tym konieczne są szybkie działania w celu skutecznego złagodzenia szkodliwych skutków tych zmian. Konsultacje, a także badania przeprowadzone podczas realizacji projektu pod tytułem SB LocPorts1), wykazały, że uruchomienie transportu towarowego i pasażerskiego wzdłuż międzynarodowej drogi wodnej E60 (MDW E60) da wyraźny impuls do rozwoju portów morskich zlokalizowanych wzdłuż linii brzegowej południowego Bałtyku, co z kolei przyczyni się do wzrostu gospodarczego całego regionu. E60 jest częścią europejskiej sieci śródlądowych dróg wodnych i jest wpisany w konwencję AGN. Jej część biegnie wzdłuż wybrzeża obszaru państw UE w regionie południowego Bałtyku: Danii, Niemiec, 1) Projekt SB LocPorts - projekt dotyczący rozwoju regionów nadbrzeżnych południowego Bałtyku poprzez współpracę portów lokalnych. Projekt realizowany jest przez Instytut Morski w Gdańsku w 2016 r. w ramach programu Program Współpracy Transgranicznej Południowy Bałtyk 2014-2020 Interreg VA. Celem projektu było sformułowanie zestawu warunków i narzędzi wspomagających aktywizację peryferyjnych regionów południowego Bałtyku, przy wykorzystaniu lokalnych portów jako centrów rozwoju. Polski i Litwy. Obecnie jest to niewykorzystany nadmorski szlak przybrzeżny. MDW E60 charakteryzuje się dużym potencjałem i może odgrywać ważną rolę w ekologicznej sieci transportowej ładunków i pasażerów. Na obszarze zidentyfikowanym w ramach projektu istnieje potrzeba usprawnienia systemu transportowego, który obecnie opiera się głównie na transporcie drogowym i kolejowym. Międzynarodowa żegluga śródlądowa i żegluga morska... więcej»

2018-10

zeszyt-5657-gospodarka-wodna-2018-10.html

 
W numerze m.in.:
Platforma multimodalna na dolnej Wiśle (km 766-771) w rejonie Bydgoszcz-Solec Kujawski - uwarunkowania realizacji projektu
R ealizacja projektu budowy platformy multimodalnej w województwie kujawsko- pomorskim od wielu lat stanowi ważny aspekt polityki rozwojowej regionu i "wpisuje" się w założenia dokumentów strategicznych zarówno szczebla europejskiego, krajowego, regionalnego, jak i lokalnego. Lokalizacja platformy wpłynie pozytywnie na wiele aspektów gospodarczych, z czego najważniejszymi będą niewątpliwie: zwiększenie udziału żeglugi śródlądowej w systemie transportowym kraju, poprawa warunków ruchu transportu drogowego i kolejowego, umożliwienie dalszego rozwoju portów morskich w Gdańsku i Gdyni (ograniczona przepustowość linii kolejowych oraz sieci drogowej sprawia, że w niedługim czasie rozwój trójmiejskich portów morskich może zostać w znacznym stopniu ograniczony) oraz wzrost gospodarczy regionu kujawsko-pomorskiego poprzez zwiększenie jego atrakcyjności inwestycyjnej i rozwoju nowego sektora gospodarki magazynowo-logistycznej. PLATFORMA MULTIMODALNA BYDGOSZCZ-SOLEC KUJAWSKI W ŚWIETLE DOKUMENTÓW STRATEGICZNYCH Zgodnie z najważniejszymi dokumentami strategicznymi Unii Europejskiej w niedalekiej przyszłości należy m.in. rozwijać gospodarkę, wykorzystując projekty innowacyjne, efektywne i zrównoważone, ograniczyć niekorzystny wpływ transpor- Artykuł jest pierwszym z cyklu obejmującym problematykę studium lokalizacyjnego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Platforma multimodalna oparta na transporcie wodnym, kolejowym, drogowym i lotniczym z centrum logistyczno- magazynowym i portem rzecznym zlokalizowanym na wskazanym obszarze lewego brzegu Wisły (km 766-771), z uwzględnieniem obszaru miasta Bydgoszczy i gminy Solec Kujawski", opracowanego w ramach międzynarodowego projektu EMMA (Interreg BSR)1). W artykule zaprezentowano streszczenie i wyniki Etapu I pn. Część diagnostyczna i koncepcyjna (charakterystyka zadania i logika interwencji). W kolejnych numerach "Gospodarki Wodnej" zostaną opublikowane wyniki analiz branżowych dla p... więcej»

NFOŚiGW wspiera inwentaryzację wyrobisk i rekultywację terenów ze szkodami górniczymi (Sławomir Kmiecik)
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekaże prawie 1,3 mln zł dotacji ze środków krajowych na dwa projekty, które są kontynuacją oceny i zagospodarowania wyrobisk górniczych połączonych z powierzchnią, a także niwelowania szkód w postaci obniżenia terenu powstałych w wyniku eksploatacji kopalin w Brzeszczach na południu Polski. Będzie to m.in. wsparcie dla gmin w ich staraniach o efektywną gospodarkę przestrzenną i rekultywację terenów zdegradowanych, czyli poprawę jakości środowiska naturalnego na obszarze działań górniczych. Beneficjentem pierwszej dotacji z NFOŚiGW, wynoszącej 934 800 zł, jest Wyższy Urząd Górniczy (WUG) w Katowicach. Przeprowadzi on projekt pn. "Inwentaryzacja wyrobisk mających połączenie z powierz... więcej»

Ochrona zlewni Bugu - NFOŚiGW kontynuuje współpracę z Białorusią (Sławomir Kmiecik, Donata Bieniecka)
Inwestycje w gospodarce ściekowej poza granicami kraju - w zlewni rzeki Bug - były tematem rozmów przedstawicieli Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej podczas wizyty studyjnej w Mińsku i Obwodzie Brzeskim na Białorusi. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wspólnie z Ministerstwem Środowiska, Ministerstwem Spraw Zagranicznych... więcej»

Studium wykonalności Międzynarodowej Drogi Wodnej E70 na odcinku Odra-Wisła - ocena możliwości osiągnięcia parametrów min. IV klasy na obszarze województw: lubuskiego, wielkopolskiego i kujawsko-pomorskiego (STANISŁAW WROŃSKI, RAFAŁ MODRZEWSKI, LESZEK TUROWSKI, ŻANETA MARCINIAK)
Ratyfikacja Europejskiego Porozumienia w sprawie Głównych Śródlądowych Dróg Wodnych o Znaczeniu Międzynarodowym (AGN) zobligowała rząd polski do przygotowania strategii budowy i rozwoju dróg wodnych o warunkach nawigacyjnych spełniających kryteria właściwe dla śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu międzynarodowym, tzw. klasy "E", odpowiadającej co najmniej IV klasie żeglowności. Przez terytorium Polski przebiegają trzy drogi wodne o znaczeniu międzynarodowym: MDW E30 (tzw. Odrzańska Droga Wodna od Świnoujścia do granicy z Czechami, łącząca Morze Bałtyckie z Dunajem w Bratysławie), MDW E40 (Wisła od Gdańska do Warszawy, Narew i Bug, dla której powyżej Warszawy zostały przewidziane trzy warianty przebiegu, łączące Morze Bałtyckie z Morzem Czarnym) oraz MDW E70 (łącząca Rotterdam w Holandii z Kłajpedą na Litwie). Pierwszym etapem rządowej strategii rewitalizacji rzek jest sporządzenie studiów wykonalności dla Odrzańskiej Drogi Wodnej oraz "Studium Wykonalności dla kompleksowego zagospodarowania dróg wodnych E40 dla rzeki Wisły na odcinku od Gdańska do Warszawy oraz dla rzeki Bug na odcinku od Warszawy do granicy Polska-Białoruś oraz drogi wodnej E70 na odcinku - Wisła do Zalewu Wiślanego (do Elbląga)". STUDIUM WYKONALNOŚCI DLA DROGI WODNEJ ODRA-WISŁA (PROBLEMY I WYZWANIA) Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej w "Założeniach do planów rozwoju śródlądowych dróg wodnych w Polsce na lata 2016-2020 z perspektywą do roku 2030" przewiduje sporządzenie kompleksowej dokumentacji dla inwestycji na polskich drogach wodnych o znaczeniu międzynarodowym. W pierwszej kolejności zostaną opracowane studia wykonalności dla szlaków wzdłuż Odry i Wisły, natomiast w dalszej perspektywie należy spodziewać się planów inwestycyjnych dla Międzynarodowej Drogi Wodnej E70 (Warta, Noteć, Kanał Bydgoski, Brda), a więc drogi transportowej łączącej dwie największe polskie rzeki. Pierwsze kroki w odbudowaniu polskiego odcinka... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)
Panel wodny na XXVIII Forum Ekonomicznym Krynica, 6 września 2018 r. W trakcie XXVIII Forum Ekonomicznego odbył się dyskusyjny panel "Powódź? Susza? Retencja!", na którym Marek Gróbarczyk, minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej, przedstawił Program Rozwoju Retencji. - Dziś chcemy ogłosić Program Rozwoju Retencji. Jest to konieczne, bo Polska jest na końcu wśród krajów UE jeśli chodzi o gromadzenie wody. Mamy możliwość zwiększenia retencjonowania wody ponad dwukrotnie. Stoimy przed dużym wyzwaniem związanym ze zmianami klimatu. Już dziś cierpimy z powodu suszy i powodzi. Dlatego musimy przeciwdziałać tym zjawiskom. Pierwszy element Programu Rozwoju Retencji to ujednolicenie programów retencyjnych dla całej Polski, drugi natomiast to zwiększenie bezpieczeństwa wodnego. Program będzie zakładał bardzo szerokie i kompleksowe podejście, czyli zbiorniki, duża retencja, mała retencja i mikroretencja. W przyszłym roku chcemy wpisać go w program wieloletni i przygotować się do pozyskania środków z nowej perspektywy unijnej - powiedział m.in. minister Marek Gróbarczyk. Wśród panelistów znaleźli się również: Sławomir Mazurek - podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska, Przemysław Daca - prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Małgorzata Bogucka-Szymalska - wicedyrektor Departamentu Gospodarki Wodnej i Żeglugi Śródlądowej, Artur Michalski - wiceprezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Maria Stępniewska - wiceprezes Energi Invest Sp. z o.o. Przegląd i weryfikacja metodyk wyznaczania silnie zmienionych i sztucz... więcej»

2018-9

zeszyt-5637-gospodarka-wodna-2018-9.html

 
W numerze m.in.:
Relacje pomiędzy koncentracjami metali ciężkich w muszlach mięczaków słodkowodnych a stężeniami tych metali w wodzie i osadach dennych w obszarze estuarium Odry i wybranych jezior Pomorza Zachodniego (STANISŁAW PIOTROWSKI*)
S każenie środowiska ocenia się zwykle metodami fizyczno-chemicznymi, określając stężenia pierwiastków lub ich związków w powietrzu atmosferycznym, wodzie i glebie. Można jednak określać je także metodami biologicznymi (bioindykacyjnymi) za pomocą biowskaźników (bioindykatorów) [Manning i Feder 1980; Spelleberg 1991; Kovacs 1992; Markert 1993]. Metody te są stosowane od dawna w krajach Europy Zachodniej, Ameryki Północnej czy Japonii. W Polsce zainteresowano się nimi nieco później, jednak obecnie włącza się je coraz częściej do biomonitoringu, czyli stałej obserwacji różnego typu przemian w środowisku, np. [Jurkiewicz-Karnkowska i Królak 1996, 1999; Jurkiewicz-Karnkowska 1989 a, b, 1999; Piotrowski 2004]. Zastosowanie organizmów wskaźnikowych (bioindykatorów) ma pewną przewagę nad badaniami monitoringowymi wody lub osadów dennych w określeniu zasobów metali w danym akwenie. Organizmy te dostarczają bowiem dowodów na akumulację wyżej wymienionych elementów chemicznych zgromadzonych przez kilka miesięcy, eliminując w ten sposób potrzebę częstego dokonywania analiz. Mięczaki, zarówno morskie jak i słodkowodne czy lądowe, gromadzą w sobie stosunkowo duże ilości metali ciężkich. Koncentracje Zn w ich tkankach miękkich dochodzą do wartości setek, a niejednokrotnie nawet tysięcy, μg/g suchej masy (= ppm). Koncentracje Cu, Cd, Ni i Pb najczęściej mieszczą się w przedziale od kilku do kilkudziesięciu μg/g s.m. (ppm). Z kolei koncentracje Hg na ogół nie przekraczają kilku μg/g s.m. (ppm) [Bias i Karbe 1985; Coughtrey i Martin 1977; Friant 1979; Manly i George 1977; Willis 1983]. Mięczaki żyjące w środowiskach wodnych wydają się odzwierciedlać stan/stopień zanieczyszczenia środowiska, w którym żyją z metalami ciężkimi i z tego powodu są szeroko stosowane jako organizmy wskaźnikowe (bioindykatory). Dotyczy to zwłaszcza gatunków morskich, głównie Mytilus edulis, Mytilus galloprovincialis oraz różnych gatunk... więcej»

Jubileusz profesora Marka Gromca z okazji 75. rocznicy urodzin i 50-lecia pracy zawodowej (Jan Zieliński)
Marek Gromiec (ur. 14 IX 1943 r. w Warszawie). Profesor nadzwyczajny, ekspert ONZ w dziedzinie inżynierii środowiska i gospodarki wodnej, szczególnie ochrony zasobów wodnych przed zanieczyszczeniem. Absolwent Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej - mgr inż. urządzeń sanitarnych w dziedzinie zaopatrzenia w wodę i utrzymania czystości środowiska (1967), absolwent Wydziału Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Teksasu w Austin, USA - mgr inż. inżynierii środowiska (1970), dr nauk technicznych (PW - 1979) i dr hab. nauk technicznych (Politechnika Lubelska 2012). Ukończył trzy kursy podyplomowe z zastosowania matematyki w Instytucie Matematyki PAN i na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie kurs organizacji i kierowania pracami badawczo-wdrożeniowo-rozwojowymi dla kadry kierowniczej. Uzyskał dyplom ukończenia międzynarodowego kursu "Zintegrowane Zarządzanie Zasobami Wodnymi" w Departamencie Gospodarki Wodnej Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie, DC. Pracował w Instytucie Gospodarki Wodnej (IGW) jako inżynier sanitarny w projekcie Programu Specjalnego ONZ "Polska-26" realizowanego we współpracy z WHO, skąd w ramach tego projektu wyjechał do pracy naukowej w USA. Po powrocie do kraju pracował w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW) w Warszawie jako: główny technolog, adiunkt, zastępca kierownika Zakładu Chemii i Biologii Wody, docent, wieloletni kierownik Zakładu Gospodarki Wodnej, pełnomocnik dyrektora naczelnego ds. projektów specjalnych. Realizował krajowe projekty ochrony wód we współpracy z Wielką Brytanią, Francją, RFN, Holandią, Włochami, Danią, Norwegią, Szwecją, Finlandią, Kanadą, USA i Japonią. W projektach zastosował w praktyce modelownie matematyczne zintegrowane z systemem automatycznego monitorowania jakości wód, systemem informacji przestrzennej, technikami teledetekcyjnymi i systemem wspomagania decyzji w ochronie wód przed zanieczyszczeniami w zlewniach rzek. Prze... więcej»

Wspomnienie pośmiertne Artur Kroc 1983-2018 (Katarzyna Baczewska)
6 kwietnia 2018 r., mając zaledwie 35 lat, odszedł Artur Kroc, zostawiając po sobie niewypowiedziany żal, smutek i pustkę. Był wieloletnim sekretarzem Międzynarodowej Komisji ds. Ochr... więcej»

Dobre praktyki w zakresie zagospodarowania śródlądowych dróg wodnych (ALEKSANDRA GUS-PUSZCZEWICZ)
SIEĆ EUROPEJSKICH ŚRÓDLĄDOWYCH DRÓG WODNYCH O ZNACZENIU MIĘDZYNARODOWYM Udział transportu wodnego śródlądowego w strukturze pracy przewozowej w UE wynosi ok. 6% [6]. Jedną z przyczyn tak niewielkiego udziału w przewozach ładunków w UE jest niedostatecznie rozwinięta infrastruktura śródlądowych dróg wodnych w Europie. Główne ramy odniesienia dla realizowanych na śródlądowych drogach wodnych inwestycji stanowi opracowane w 1996 r. przez Grupę Roboczą Żeglugi Śródlądowej działającą przy Komitecie Transportu Wewnętrznego EKG ONZ "Porozumienie o śródlądowych drogach wodnych międzynarodowego znaczenia", nazywane w skrócie porozumieniem AGN [4]. Obejmuje ono sieć międzynarodowych europejskich śródlądowych dróg wodnych (E) łączących 37 krajów Europy i rozciągających się od Atlantyku po Ural. Głównym celem porozumienia jest rozwój i integracja sieci dróg europejskiego transportu wodnego śródlądowego. Sieć ta docelowo ma składać się z dróg spełniających przynajmniej wymagania klasy IV (tab. I). Dążąc do stworzenia sieci dróg porozumienia AGN, wyznaczono priorytetowe inwestycje na drogach wodnych, tj.: - podstawowe wąskie gardła, obejmujące odcinki dróg "E" o parametrach niższych niż IV klasa, - strategiczne wąskie gardła, czyli drogi "E" spełniające parametry klasy IV, ale z uwagi na potencjał regionów, uwzględnione do dalszej modernizacji w celu zwiększenia przewozów, - brakujące ogniwa, nieistniejące jeszcze elementy docelowej sieci śródlądowych dróg wodnych międzynarodowego znaczenia. W 2004 i 2012 r. przeprowadzono inwentaryzację sieci AGN. Wyniki z 2012 r. wskazują na wzrost zainteresowania państw europejskich rozwojem międzynarodowej sieci. Rządy poszczególnych państw wyznaczyły nowe drogi wodne o międzynarodowym znaczeniu, co spowodowało wydłużenie sieci o 1420 km. Od 2012 r. sieć AGN ma 29 131 km długości [8]. W analizowanym okresie w wyniku modernizacji zwiększyła się długość dróg spełniających parametry k... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
Raport FAO SOFIA 2018 Światowe spożycie ryb i owoców morza ciągle wzrasta - donosi najnowszy Raport Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Wzrost światowej konsumpcji ryb i owoców morza przewyższa już tempo wzrostu liczby ludności na świecie. Z raportu FAO "The State of World Fisheries and Aquaculture 2018" wynika, że konsumpcja ryb na głowę mieszkańca Ziemi w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat nieustannie rośnie: od 9 kg na początku lat 60. XX wieku przez 14,4, kg w latach 90., aż do 20,2 kg w 2015 r. Od lat 60. tempo wzrostu konsumpcji ryb dwukrotnie przewyższa tempo wzrostu liczby ludności na świecie. Tendencja ta wyraźnie przedstawia, jak istotne jest odpowiedzialne rybołówstwo w osiągnięciu wyznaczonych przez ONZ celów zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza wyeliminowania głodu i zapewnienia wszystkim ludziom dostępu do bezpiecznej, pożywnej żywności. Co dziewiąta osoba na świecie, czyli 795 milionów ludzi, cierpi z powodu niedożywienia, podczas gdy ryby i owoce morza są ważnym źródłem białka dla ponad 3 miliardów ludzi. Dzięki... więcej»

2018-8

zeszyt-5595-gospodarka-wodna-2018-8.html

 
W numerze m.in.:
Raz jeszcze o znakach powodziowych w Poznaniu (BOGDAN J. WOSIEWICZ)
TABLICE Z POWODZI W 1791 I 1991 R. Budowa osiedla na lewym brzegu Warty, pomiędzy ulicą Garbary a rzeką, wymagała rozbiórki kilku niezbyt cennych obiektów budowlanych. W 2007 r. taki los spotkał oficynę w posesji przy ul. Garbary 96, stojącą tyłem do ul. Piaskowej (za istniejącym jeszcze dawnym pawilonem Krzyżanowskiego). Została przeznaczona do rozbiórki, opuszczona i częściowo zdewastowana. A przecież z prawej strony wejścia do tego budynku istniały dwa udokumentowane i opisane w poprzedniej pracy [20] znaki powodziowe - jeden dotyczący powodzi z 1871 r. (niższy), a drugi z 1891 r. (wyższy). Autorowi udało się jednak skutecznie zaalarmować Miejskiego Konserwatora Zabytków, a kolejne monity spowodowały sporządzenie metryk konserwatorskich tych znaków, ich wymontowanie jeszcze przed rozbiórką oficyny, a wreszcie poddanie tablic konserwacji (ukończono ją w 2013 r.). Zostały zatem uratowane i czekają na sensowne wyeksponowanie. Na fot. 1 i 2 pokazano te tabliczki powodziowe już po zabiegach konserwatorskich, choć nie są to już oczywiście wysokościowe znaki powodziowe; jakimiby jednak były, teraz są jedynie autentycznymi tablicami informacyjnymi2). 2) Jak one wyglądały u wejścia do wspomnianej oficyny przedstawia fot. 12 na str. 420 w cytowanej pracy [20]. Oba znaki dotyczyły powodzi wiosennych, a obie powodzie należały w typologii Warschauera w modyfikacji Kanieckiego [5, 6] do powodzi typu III (powodzie o stanach od 57,01 do 58,00 m nad zero Morza Północnego w Amsterdamie, co oznaczano przez NN). Biorąc pod uwagę ówczesną rzędną zera wodowskazu przy moście Chwaliszewskim, równą 51,446 m n. NN, dochodzimy do wniosku, że niższa tabliczka (z 1871 r.) o wymiarach 21 cm długości i 6 cm wysokości, dokumentowałaby rzędną 57,25 m n. NN, zaś wyższa (z 1891 r.), o długości nieco większej (o 1 cm) i tej samej wysokości dokumentowałaby powódź o rzędnej 57,40 m n. NN na tej samej łacie. Jednakże stany maksymalne (odniesione... więcej»

Małgorzata Gutry-Korycka: Zasoby wód płynących Polski. Uwarunkowania, wykorzystanie, zmiany IMGW-PIB, Warszawa, 2018, ss. 116, 10 tab., 39 rys. (Joanna Pociask-Karteczka)
i obejmuje analizę czasowo-przestrzennego zróżnicowania zasobów wód płynących w ujęciu wieloletnim i sezonowym. Podejmuje także zagadnienia formalno-prawne w zakresie zarządzania zasobami wodnymi, obowiązujące w Polsce i Europie, oraz ukazuje średniookresowe i długookresowe scenariusze zmian zasobów wodnych w dobie zmieniającego się klimatu i prognozowanego zużycia wody. Warto dodać, iż w 2014 r. ukazał się artykuł pt. "Zasoby wodne i ich wykorzystanie" autorstwa M. Gutry-Koryckiej, A. Sadurskiego, Z.W. Kundzewicza, J. Pociask- Karteczki i L. Skrzypczyka (Nauka 1), będący pokłosiem działającego w Polskiej Akademii Nauk w latach 2011-2014 Komitetu Badań nad Zagrożeniami Związanymi z Wodą. Mocno poszerzoną wersję tego opracowania w formie niniejszej książki... więcej»

INFORMACJE NOWOŚCI
Posiedzenie Rady Państw Morza Bałtyckiego "Przywrócenie zaufania w regionie jest pilnie potrzebne i powinno się stać najważniejszym priorytetem Rady Państw Morza Bałtyckiego (RPMB)" - powiedział szef MSZ Jacek Czaputowicz na spotkaniu szefów dyplomacji Rady w Sztokholmie. Posiedzenie odbyło się 18 czerwca br. na zakończenie szwedzkiej prezydencji w organizacji. Szef polskiej dyplomacji podkreślił, że "dobrze prosperujący i stabilny obszar Morza Bałtyckiego stanowi bardzo istotny komponent europejskiego obszaru bezpieczeństwa". Przyszłość współpracy w formatach wielostronnych, a także obecna sytuacja polityczna w regionie Morza Bałtyckiego, stanowiły główne tematy rozmów ministrów spraw zagranicznych RPMB. Spotkanie zainaugurowano wystąpieniem minister spraw zagranicznych Królestwa Szwecji Margot Wallstrom, a przewodniczący Grupy Mędrców Rady Petteri Vuorimaki zaprezentował raport "Vision for the Baltic Sea Region beyond 2020. Report by the Council of the Baltic Sea States Vision Group", zawierający możliwe kierunki reformy organizacji. Czaputowicz zwrócił uwagę na to, że w ciągu 26 lat istnienia Rady ... więcej»

Kanał Mazurski - przebieg, parametry kanału i obiektów hydrotechnicznych (KRZYSZTOF STACHOWSKI)
T rasa Kanału Mazurskiego prowadzi z jeziora Mamry poprzez jezioro Rydzówka do rzeki Łyny i wynosi 50,4 km. Cała droga wodna liczy 178,8 km, z czego poza kanałem, 25,0 km przypada na Łynę, 69,4 km na Pregołę i 34,0 km na Zalew Wiślany (Królewiecki Kanał Morski i Gardziel Piławską). Zgodnie z kierunkiem odpływu wód z jeziora Mamry Kanał Mazurski bierze swój początek w północnej części jeziora Mamry, w miejscowości Przystań. Stąd najpierw wykopem, a potem nasypem, biegnie w kierunku północno-zachodnim do jeziora Rydzówki. Przed tym jeziorem zaprojektowano dwie śluzy w bliskiej odległości od siebie - śluzy o największych spadach (Leśniewo Górne o spadzie 16,99 m; Leśniewo Dolne o spadzie 17,2 m). W tym czasie były to śluzy o największych spadach w całych Niemczech! Przez jezioro przebiega część trasy kanału o długości 3,5 km. Przy wyjściu z jeziora kanał przecina wysoki wał ziemny, po czym obniża się poprzez śluzę Piaski (o spadzie 11,8 m) na niższy obszar, częściowo porośnięty lasem. Na końcu tego lasu zaprojektowano kolejny stopień wodny o znacznym spadzie - Bajory (11,2 m). Dalej droga wodna przebiega przez Przebieg Kanału Mazurskiego 240 GOSPODARKA WODNA 8/2018 HYDROTECHNIKA tereny rolnicze, głównie łąki i pastwiska. W okolicach miejscowości Goszczewo usytuowano śluzę o najmniejszym spadzie - Długopole (5,8 m). Kanał w dalszym ciągu kieruje się ku północnemu zachodowi, przecina dawną linię kolejową Żeleznodorożnyj-Kryłowo i biegnie nasypem przez las Bolszakowskij. Na północnym skraju tego lasu zaprojektowano śluzę Ozierki (o spadzie 15,5 m). Kilka kilometrów dalej biegnie przez tereny równinne i kończy się stopniem wodnym Marinowka (o spadzie 7,5 m). W dalszej części kanał przecina tereny rolnicze, po czym zmienia... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)
Posiedzenie Rady Programowej Szlaku Wodnego im. Króla Stefana Batorego Warszawa, 11 czerwca 2018 r. W siedzibie Krajowej Izby Gospodarczej odbyło się kolejne posiedzenie Rady Programowej Szlaku Wodnego im. Króla Stefana Batorego. Obrady prowadził Grzegorz Zawistowski, prezes POT Szlak Wodny im. Króla Stefana Batorego. Gościem specjalnym tego spotkania był Krzysztof Woś, wiceprezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, który mówił o zamierzeniach Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. - Wody Polskie to kontynuacja dawnego zarządzającego; RZGW i WZMiUW stały się częścią Wód Polskich. Wody Polskie są gospodarzem wszystkich wód śródlądowych. Na wodę trzeba spojrzeć z perspektywy, aby nią dobrze zarządzać. Dla nas wszyscy użytkownicy są ważni, również ci, którzy wykorzystują wody turystycznie i rekreacyjnie. Gdy chodzi o Szlak Wodny im. Króla Stefana Batorego, chcemy poprawić, udrożnić system jezior mazurskich. Wąskim gardłem jest Kanał Żerański - RZGW w Warszawie podejmuje działania, aby udrożnić ten kanał, zaś RZGW w Białymstoku zajmuje się udrożnieniem portu w Ostrołęce. Chcemy podjąć działania, aby udrożnić miejsca limitujące. Chcielibyśmy, aby żegluga śródlądowa w Polsce miała większe znaczenie i stała się realną gałęzią transportu, aby szlaki były bardziej przyjazne dla turystyki wodnej - powiedział Krzysztof Woś. Wiceprezes mówił również o planowanej budowie stopnia Siarzewo i inwestycjach przeciwpowodziowych realizowanych przez Wody Polskie, o aktualizacji map ryzyka przeciwpowodziowego, o programie retencjonowania wód. - Gospodarka wodna wymaga olbrzymiego wysiłku, także finansowego - zakończył swą wypowiedź. Grzegorz Zawistowski podkreślił, że Rada Programowa Szlaku im. Króla Stefana Batorego pracuje już 11 lat, a samorządy na tym szlaku dokonały inwestycji za... więcej»

2018-7

zeszyt-5565-gospodarka-wodna-2018-7.html

 
W numerze m.in.:
Wisła - historia badań wód Królowej Polskich Rzek w przekroju ujściowym do Morza Bałtyckiego (ELŻBIETA NIEMIRYCZ, MAREK GROMIEC)
S ejm Rzeczypospolitej Polskiej, doceniając znaczenie Wisły w życiu naszego Narodu i Państwa, ogłosił rok 2017 Rokiem Rzeki Wisły. Nazwa rzeki - Wisła znana jest z legend, kronik i różnych zapisów sięgających czasów rzymskich, VIII wieku p.n.e. Wisła była od zawsze związana z Polską: mentalnością ludzi zamieszkujących jej dorzecze, ich twórczością, folklorem i narodowością. Wisła, jako "Królowa Polskich Rzek", była inspiracją dla wielu polskich pisarzy i kompozytorów [Gierszewski 1982]. Zmiany historyczne XV-XVII w., korzystne dla regionu wschodniej części Europy, sprzyjały też eksportowi takich dóbr, jak: zboża lub drewno. Transport towarów drogą wodną był łatwiejszy i tańszy niż drogą lądową. Handel rozkwitający w dużym i silnym wtedy państwie polsko-litewskim, wzmocnionym wpływami włoskimi przez ślub Zygmunta I Starego z Boną Sforzą, szybko docenił walory Wisły jako elementu sprzyjającego wzrostowi kupieckiego dobrobytu. Rozpoczęły się prace poprawiające żeglowność rzeki, budowa większych statków wodnych i rozwój portów morskich, wszystko na nieznaną do tej pory skalę. Rozkwit gospodarczy na Wiśle zniszczyły wojny i rozbiory Polski od czasów napoleońskich. Dorzecza w Polsce wg Komputerowej Mapy Podziału Hydrograficznego Polski (GeoŚląsk Uniwersytet Śląski); dorzecze numer: 1 - dorzecze Odry, 2 - dorzecze Wisły, 3 - zlewnia Zalewu Szczecińskiego, 4 - dorzecza rzek Pomorza, 5 - zlewnia Zalewu Wiślanego, 6 - dorzecze Niemna, 7 - dorzecze Dniestru, 8 - dorzecze Dunaju, 9 - dorzecze Łaby; (linie szare - granice województw) 202 GOSPODARKA WODNA 7/2018 OCHRONA WÓD PRZED ZANIECZYSZCZENIEM Jednak Wisła stanowiła i stanowi ważne źródło zaopatrzenia w wodę do celów komunalnych i przemysłowych, dlatego jej ilość (zdolność żeglowna) i jakość powinna odpowiadać warunkom przewidzianym normami prawnymi, które po 2004 r. w dobie członkostwa w Unii Europejskiej, wskazuje Ramowa Dyrektywa Wodna [Gromiec 2001]. Całe dorz... więcej»

Tablice powodziowe na terenie Krakowa (LESZEK OPYRCHAŁ, URSZULA OPYRCHAŁ, ALEKSANDRA BĄK)
T ablice powodziowe, odnotowujące stany wysokich wód, są ważnym dokumentem nie tylko hydrologicznym, ale także historycznym, wskazującym jak w dawnych czasach ludzie próbowali ostrzegać potomnych o zasięgach wód powodziowych. Jak do tej pory, tablice i znaki powodziowe w Polsce nie doczekały się opracowania o charakterze monograficznym; ukazywały się tylko prace przyczynkowe dotyczące wybranych regionów Polski: Krakowa - Krystyna Skarżyńska (1961), Adam Kazimierz Bielański (1997); Gdańsk i Żuławy - Aleksander Majewski (1970); Bydgoszczy - Marcin Gorączko, Jan Gadomski (2011); Torunia - Bogusław Pawłowski (2000); Poznania - Bogdan Wosiewicz (2002), Magdalena Kawka, Bogdan Wosiewicz (2003). Pierwszą próbę monograficznego opracowania tematu sygnalizują Bogusław Pawłowski, Marcin Gorączko (2014). Niestety, autorzy nie zweryfikowali stanu obecnego i - powołując się na dawne opracowania przy opisie tablic powodziowych Krakowa - czasami podają dane już nieaktualne oraz opisują tablice już nieistniejące. Fakt ten pokazuje jak pracochłonna byłaby kompleksowa monografia tematu, zwłaszcza że znaki wielkich wód powinny mieć wyznaczone rzędne za pomocą niwelacji geodezyjnej, co oczywiście znacząco podraża Tablice powodziowe na terenie Krakowa (źródło: K. Skarżyńska, 1961, str. 172, rys. nr 1, ten sam rysunek w: A. Bielański, 1997, str. 19. rys. nr. 1); czerwonym kołem autorzy niniejszej publikacji oznaczyli tablice nieistniejące, bądź błędnie umiejscowione, niebieskim - tablice nieistniejące już w 1961 r., co wyraźnie zaznacza Krystyna Skarżyńska (1961), fioletowym - tablice, które zostały zlikwidowane pomiędzy 1961 a 2015 r., żółtym - tablice nieopisane przez Krystynę Skarżyńską (1961) ALEKSANDRA BĄK AGH Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska Katedra Ochrony i Inżynierii Środowiska RÓŻNE 212 GOSPODARKA WODNA 7/2018 RÓŻNE Fot. 5. Tablica w ogrodzie klasztoru oo. Bernardynów ... więcej»

Przyczyny awarii przelewu stokowego na zaporze Oroville (PAWEŁ OPALIŃSKI)
Z apora Oroville jest zaporą ziemną o wysokości 235 metrów z pochylonym rdzeniem. Obiekty towarzyszące to sztolnie upustowe i energetyczne, elektrownia wodna oraz przelew stokowy i awaryjny (fot. 1). Pojemność zbiornika wynosi 4400 mln m3. Budowa zapory rozpoczęła się w 1961 r., zaś eksploatacja w 1968 r. Normalny poziom piętrzenia wynosi 258,62 m (848.5 ft) (minimum flood control level), maksymalny poziom piętrzenia (maximum normal operational level) ustalony jest na rzędnej 274,32 m n.p.m. (900 ft.), nadzwyczajny poziom piętrzenia na 279,5 m n.p.m. (917 ft) (design maximum water level), zaś korona zapory na rzędnej 281,03 m n.p.m. (922 ft). Jest to najwyższa zapora spośród zarówno ziemnych, jak i betonowych zapór w Stanach Zjednoczonych [2]. Incydent na przelewie stokowym zapory Oroville był spowodowany przez zespół czynników organizacyjnych, legislacyjnych oraz błędów ludzkich. Były one rozciągnięte w czasie 50-letniej eksploatacji zapory; należy do nich zaliczyć rozpoznanie projektowych i wykonawczych problemów przelewu stokowego, w tym niską jakość podłoża skalnego oraz degradację, w wyniku starzenia FOTO The California Department of Water Resources [5] Fot. 1. Zapora Oroville. Po lewej stronie widoczny przelew awaryjny, następnie przelew stokowy oraz z prawej zapora ziemna się bystrotoku i jego elementów. Dodatkowo wpływ miał także administrator zbiornika California Department of Water Resources (DWR), jak również przepisy prawne oraz praktyka inżynierska w ocenie stanu technicznego przelewów. Ekspertyzę (Independent Forensic Team Report - IFT) przygotowali niezależni eksperci pod kierownictwem Johna W. France, wytypowani przez ASDSO (Association of State Dam Safety Officials) oraz USSD (United States Society on Dams). Podczas pracy przelewu stokowego 7 lutego 2017 r. woda płynąca przez szczeliny i pęknięcia w płytach bystrza spowodowała powstanie siły wyporu pod płytami bystroGOSPODARKA WODNA 7/2018 205... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
"Zero emission" w norweskich fiordach Norweski parlament zagłosował za wstrzymaniem emisji szkodliwych substancji ze statków wycieczkowych i promów w norweskich fiordach stanowiących obszary światowego dziedzictwa UNESCO. Dzięki temu fiordy będą pierwszą na świecie strefą "zero emission". Ma to nastąpić tak szybko, jak to jest technicznie możliwe, i nie później niż w 2026 r. Podjęta decyzja będzie miała pozytywny wpływ na lokalną ludność, transport i turystykę, klimat i środowisko oraz przemysł morski. Przyjęta rezolucja oznacza w praktyce, że wszystkie jednostki, które obecnie pływają wzdłuż wybrzeża Norwegii, muszą niezwłocznie zostać wyposażone w napęd elektryczny z pakietami akumulatorów, a w przyszłości być zasilane wodorem. Kilka nowych statków już ma lub planuje takie rozwiązania. Przykładem jest niedawno ukończony przez norweską firmę Brødrene Aa elektryczny katamaran "Future of the Fjords", który będzie eksploatowany do ruchu turystycznego między Gudvangen i Flåm w Nærøyfjord. Operator promowy Boreal Sjo AS i fiński koncern Wärtsilä pracują nad rozwojem promów zasilanych wodorem. Strony tworzą hybrydowy prom elektryczny, który będzie zasilany w p... więcej»

WSPOMNIENIA POŚMIERTNE Edward Cieśla 1928-2018
21 lutego 2018 r. zmarł Edward Cieśla. Urodził się 21 kwietnia 1928 r. w małej wiosce Posmykowizna (której założycielem i właścicielem był Jego pradziadek Leonard Posmyk), położonej w gminie Działoszyn, powiat Wieluń, województwo łódzkie. Naukę rozpoczął w Publicznej Szkole Podstawowej w sąsiedniej wiosce Trębaczów. Okres okupacji przeżył w rodzinnej wiosce bez prawa do nauki. Po wyzwoleniu i po wstępnych przygotowaniach w 1946 r. zdał egzamin w Państwowym Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Wieluniu, gdzie w 1949 r. uzyskał maturę. Jeszcze tego roku - mimo... więcej»

2018-6

zeszyt-5536-gospodarka-wodna-2018-6.html

 
W numerze m.in.:
WEX GLOBAL SUMMIT Międzynarodowy sukces Jarocina - sukcesem Polski (Marek Gromiec)
The Oitavos, Cascals k. Lizbony (Portugalia) 12-14 marca, 2018 r. W Portugalii, w okolicach Lizbony, odbył się Światowy Szczyt na temat "Strategii Gospodarki Cyrkulacyjnej dla Wody i Energii" zorganizowany z okazji rocznicy dziesięciu światowych konferencji WEX GLOBAL - Water and Energy Exchange. Szczyt zgromadził przedstawicieli z ponad 40 państw oraz reprezentantów kilkudziesięciu firm o zasięgu globalnym. Imprezę otworzył Jim Southworth - przewodniczący Światowego Szczytu, a następnie wystąpił Joao Nuno Mende... więcej»

NFOŚiGW przekaże 200 milionów złotych na gospodarowanie wodami opadowymi (Sławomir Kmiecik, Donata Bieniecka)
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej rozdysponuje 200 milionów złotych z Funduszu Spójności na systemy gospodarowania wodami opadowymi w miastach. O dotacje będą mogły ubiegać się jednostki samorządu terytorialnego w terminie od 30 kwietnia do 31 sierpnia 2018 r.Jednym z istotniejszych problemów na obszarach zurbanizowanych w zakresie gospodarowania wodami są - występujące w coraz większym stopniu - podtopienia wynikając... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
Raport WWF o Bałtyckim Planie Działań Z okazji tegorocznego Światowego Dnia Wody w kręgu zainteresowania znajduje się problem realizacji zadań zapisanych w Bałtyckim Planie Działań Komisji Helsińskiej (BPD), mających na celu osiągnięcie dobrego stanu wód Morza Bałtyckiego do 2021 r. Bałtyk, mimo swych niewielkich rozmiarów, ma ogromne znaczenie dla ludności, bezpieczeństwa, żeglugi, rozwoju gospodarczego oraz unikatowego środowiska morskiego. Cenne środowisko morza jest silnie zdegradowane poprzez eutrofizację, przełowienie i negatywne skutki innych działań człowieka. Z tego powodu w listopadzie 2007 r. państwa - strony Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego (Konwencji Helsińskiej) przyjęły Bałtycki Plan Działań, stawiając sobie za cel osiągnięcie "zdrowego stanu Morza Bałtyckiego, z różnorodnymi komponentami biologicznymi funkcjonującymi w równowadze, świadczącymi o dobrym stanie ekologicznym i wspierającymi realizację wielu zrównoważonych działań gospoda... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)
Wkład inżynierów w odzyskanie niepodległości i budowę państwowości Warszawa, 26 kwietnia 2018 r. Konferencja "Wkład inżynierów w odzyskanie niepodległości i budowę państwowości", pod honorowym patronatem prezydenta Andrzeja Dudy, zainaugurowała w Federacji Stowarzyszeń Naukowo- Technicznych - Naczelnej Organizacji Technicznej obchody 100-lecia odzyskania niepodległości. Ewa Mańkiewicz-Cudny, prezes FSNT- -NOT, przywitała licznie przybyłych do warszawskiego Domu Technika gości, a wśród nich: Andrzeja Derę - sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP, Jolantę Hibner i Andrzeja Smirnowa - parlamentarzystów, Włodzimierza Lewandowskiego - prezesa Głównego Urzędu Miar, prof. Michała Kleibera - byłego prezesa PAN, prof. Leszka Rafalskiego - przewodniczącego Rady Głównej Instytutów Badawczych, prezesa Akademii Inżynierskiej, prof. Elżbietę Frąckowiak - wiceprezesa PAN, prof. Jana Szmidta - przewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, rektora Politechniki Warszawskiej, Andrzeja Rocha Dobruckiego - prezesa Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Uczestnicy konferencji mieli okazję wysłuchać m.in. następujących referatów: - Wpływ techniki na przemiany struktury społecznej II RP - prof. Janusz Żarnowski z Instytutu Historii PAN, - Rola elit inżynierskich w narodzinach i pierwszych latach II RP - proof. Marian Marek Drozdowski z Polskiego Instytutu Historycznego i Instytutu Historii PAN, - Inżynieria przyszłości - prof. Jan Szmidt.Profesorowie Janusz Żarnowski, Marian Marek Drozdowski, Jan Szmidt Przemawia rektor prof. Wiesław Bielawski Więcej informacji na temat tego wydarzenia można znaleźć na stronie internetowej FSNT-NOT; w tym numerze (II str. okł.) zamieszczamy tekst na ten temat autorstwa Janusza Kowalskiego, rzecznika prasowego FSNT-NOT. Urodziny Króla Willema-Alexandra w Ambasadzie Królestwa Niderlandów Warszawa, 26 kwietnia 2018 r. Z o... więcej»

Zagrożenie i ryzyko w systemie hydrologicznym (BOGDAN OZGA-ZIELIŃSKI)
DEFINICJA RYZYKA I ZAGROŻENIA W literaturze naukowej pojęcie ryzyka jest w różnych dziedzinach różnie definiowane i w różny sposób określa się jego wielkość. Często ryzyko jest utożsamiane z niepewnością i pojęcia te są używane zamiennie. Są to jednak dwa odrębne pojęcia. Przyjmując, że niepewność najczęściej jest określana jako stan, w którym przyszłe możliwości i szanse są nieznane, ryzyko można zdefiniować jako podejmowanie decyzji w warunkach niepewności. Przyjęcie takiej definicji w sposób jednoznaczny pozwala odróżnić niepewność od ryzyka [Preś, 2007]. Ponadto istnieje negatywne skojarzenie słowa ryzyko. Jest to aluzja do braku bezpieczeństwa, co powoduje niechęć do społecznej akceptacji tego pojęcia. Najogólniej można stwierdzić, że pojęcie ryzyko jest dopełnieniem pojęcia bezpieczeństwa, tak więc oba są ze sobą ściśle powiązane [Kledyński, 2009]. Poziom bezpieczeństwa może być mierzony. Zatem można stwierdzić, że jeden system hydrologiczny i jego elementy są bardziej bezpieczne niż inny system. Ponieważ z funkcjonowaniem systemów hydrologicznych jest zawsze związane pewne ryzyko, to poziom bezpieczeństwa można określić poziomem ryzyka. Na ogół ustala się trzy kategorie: poziom bezpieczeństwa - ryzyka akceptowany, tolerowany i nietolerowany (nieakceptowany). Granica między tymi poziomami jest płynna, inaczej mówiąc rozmyta i ustalana raczej metodami jakościowymi oceny ryzyka niż metodami ilościowymi. Poziom tolerancji ryzyka powinien być jak najniższy, zgodnie z zasadą as low as reasonably practicable [Borysiewicz i Markowski, 2002; Fiedler i in., 2007; Szymanek, 2008; Lebecki, 2012], co w dosłownym tłumaczeniu oznacza tak niski jak to jest racjonalnie wykonalne. Wysokość poziomu ryzyka tolerowanego zależy przede wszystkim od obowiązujących przepisów prawnych, przyjętej polityki w zakresie ochrony środowiska i dóbr kulturowych oraz od aprobaty zainteresowanych społeczności lokalnych; jest ona różna w ... więcej»

2018-5

zeszyt-5514-gospodarka-wodna-2018-5.html

 
W numerze m.in.:
Analiza gospodarki wodnej w przedsiębiorstwie produkcyjnym działającym w branży kosmetycznej (MACIEJ KULIŃSKI, HALINA PODSIADŁO)
W oda jest głównym składnikiem większości kosmetyków produkowanych przez firmy kosmetyczne. Woda, która jest dodawana do produktów, musi spełniać wysokie wymogi dotyczące jakości, czystości chemicznej, jak również i bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Stanowi rozpuszczalnik, w którym zawieszone są aktywne składniki kosmetyków, sama natomiast nie prowadzi do nawilżenia skóry. Celem niniejszej pracy było pokazanie, jak łączyć szczytne idee ochrony cennych zasobów środowiska naturalnego z działalnością produkcyjną. Za przykład wzięto zakład produkcyjny działający na globalnym rynku. W artykule przytoczono ograniczenia prawne dotyczące korzystania z zasobów naturalnych oraz wizję firmy w tym obszarze. Przykłady wskazują, jak można radzić sobie w codziennej działalności z tymi zagadnieniami, a w dalszej konsekwencji przekuwać ten wysiłek na przewagę konkurencyjną. PODSTAWY PRAWNE REGULUJĄCE UŻYWANIE WODY W rozpatrywanym zakładzie produkcyjnym istnieją trzy różne źródła, z których pozyskiwana jest woda. Są to: - studnie artezyjskie; - wodociąg; - staw zlokalizowany na terenie zakładu. Aby móc pobierać wodę ze studni, należy wystąpić do miejscowego urzędu o stosowne zezwolenie zwane pozwoleniem wodnoprawnym, udzielanym na czas określony przy zachowaniu warunków, zawartych w stosownych ustawach [1-4]. W wypadku stwierdzenia awarii urządzenia służącego do pomiaru ilości pobieranej wody należy: - bezzwłocznie, jednak nie później niż w ciągu dwóch tygodni od daty stwierdzenia awarii, dokonać wymiany urządzenia na sprawne, - odnotować datę wystąpienia awarii oraz czas jej trwania. Woda z ujęcia miejskiego zapewnia zakładowi pokrycie potrzeb socjalno-bytowych. Zasila krany, toalety, prysznice znajdujące się na terenie zakładu. Pobór z sieci wodociągowej jest możliwy na podstawie umowy pomiędzy zakładem a przedsiębiorstwem wodociągowym. Po każdym etapie produkcji woda oraz ścieki są kierowane do ścieków komunalnych, od... więcej»

Charakterystyka wieloletniej zmienności opadów na obszarach najbardziej narażonych na zjawiska ekstremalne Część II - Obszar górnej i środkowej Odry (BERNARD TWARÓG)
A rtykuł jest drugą częścią analiz regionalnych, jakie wykonano dla wybranych obszarów zlewni Wisły oraz Odry. W pierwszej części przeprowadzono analizę wieloletniej zmienności opadów na obszarze górnej Wisły. Ta praca prezentuje wyniki analiz w obszarze zmienności zjawiska opadów charakteryzowane wielkościami średnimi miesięcznymi dla zlewni górnej i środkowej Odry z okresu ponad 100 lat. Dorzecze Odry obejmuje 118 861 km2 (Ausschuss, 1896). W pierwszej systematycznej rozprawie dotyczącej Odry (Ausschuss, 1896) wydzielono: Źródła Odry, Górną Odrę, Środkową Odrę i Dolną Odrę. Górną Odrę definiuje się jako odcinek pomiędzy Olzą aż do ujścia Widawy, przy ujściu Nysy Kłodzkiej. Górna Odra dzieli się na bieg dolny i górny. Środkowa Odra obejmuje odcinek od ujścia Widawy po ujście Warty. Najnowsze opracowania MKOO (IKSO, 1999) obszar górnej Odry określają jako odcinek od źródła aż do ujścia Nysy Kłodzkiej, natomiast obszarem środkowym Odry jest cały odcinek od Nysy Kłodzkiej po ujście Warty. Dorzecze Odry górnej i środkowej zajmuje powierzchnię 53 536 km2 (Dubicki et al., 1999), wg systemu MPHP 53 467 km2. W największej części dorzecza notuje się opady pomiędzy 500 i 600 mm, na grzbietach górskich średnie opady wynoszą od 1000 do 1300 mm. Najbardziej obfity w opady jest lipiec, najmniej opadów jest w lutym. SZACOWANIE ZASOBÓW WODNYCH POD KĄTEM REGIONALNEGO PLANOWANIA Praca jest odpowiedzią na zapotrzebowanie w obszarze wiedzy o charakterystykach długotrwałych ciągów opadowych sum i średnich miesięcznych na obszarach najbardziej narażonych na zjawiska ekstremalne. Niezbędność analiz potwierdzają również dokumenty opracowywane w ramach Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Podkreślają konieczność dostosowania się do już zachodzących zmian klimatu poprzez przygotowanie regionalnych i lokalnych analiz zmian klimatu, stwarzających podłoże do opracowywanych scenariuszy kompensacji wpływu z... więcej»

Wartość wody w przemyśle (KRYSTYNA ARASZKIEWICZ)
P rognozy gospodarcze Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju przewidują, że w skali globalnej zapotrzebowanie na wodę do 2050 r. wzrośnie o 55% w porównaniu do 2000 r. W sferze produkcji przemysłowej prognozuje się ten przyrost na poziomie 400% w odniesieniu do poziomu zapotrzebowania z 2000 r., natomiast zapotrzebowanie wody do produkcji energii ma wzrosnąć o 140% [Leflaive 2012]. W ostatnich stuleciach intensywny rozwój cywilizacji zorientowanej na ekonomiczny zysk, osiągany poprzez ekspansję gospodarczą i quasi-rozwój oraz szybki wzrost demograficzny, spowodował znaczne zakłócenia dwóch najważniejszych dla funkcjonowania ekosystemu Ziemi procesy - przepływ energii i obieg wody. To spowodowało istotne pogorszenie warunków wodnych we wszystkich skalach przestrzennych [Kędziora i in. 2014]. Nadmierna konsumpcja, wzrost potrzeb przemysłu oraz zmiany klimatyczne to główne przyczyny narastania deficytów wody, zagrożenia ekstremami wodnymi, czyli suszami i powodziami (szczególnie typu opadowego), które mogą powodować znaczące problemy społeczne i gospodarcze również w Polsce [Kirejczyk E. i in. 2013]. W znacznej części obszaru kraju już teraz wskazuje się poważne zagrożenia dla ekosystemów, spowodowane obniżeniem zasobów wód powierzchniowych. Obszary zagrożone deficytem ilościowym zasobów tych wód na początku lat 90. były bardzo duże, także z powodu nieracjonalnego gospodarowania wodą w regionach [Gutry- -Korycka i in. 2014]. Skutki ekonomiczne deficytów wody to przede wszystkim zakłócenia dostaw wody dla ludności, straty w produkcji rolnej, leśnej i zwierzęcej oraz w rybołówstwie, wyższe koszty produkcji żywności, kłopoty z zaopatrzeniem w wodę w przemyśle energetycznym oraz w procesach technologicznych innych gałęzi przemysłowych, niższa produkcja energii w elektrowniach wodnych, straty w dochodach z turystyki i transportu wodnego [Kędziora i in. 2014]. Z perspektywy przedsiębiorstwa wdrażanie rozwiąza... więcej»

Zastosowanie wzoru Colebrooka do obliczeń przepływów w sieci rzecznej o strukturze pierścieniowej (JACEK KURNATOWSKI)
ZARYS HISTORII WZORU COLEBROOKA Wzór Colebrooka, zwany również wzorem albo równaniem Colebrooka-White’a, należy niewątpliwie do panteonu najsłynniejszych wzorów hydraulicznych, takich jak wzory: Chézy’ego, Manninga czy też równanie Bernoulliego. Od momentu opublikowania wzór ten niezmiennie przyciąga uwagę naukowców i inżynierów zarówno swoją uniwersalnością, jak i postacią matematyczną, która sprawia niekiedy kłopoty w zastosowaniach praktycznych. Warto więc, chociażby z okazji zbliżającej się osiemdziesiątej rocznicy jego powstania, poświęcić mu nieco uwagi. Tak jak większość istotnych osiągnięć naukowych wzór Colebrooka nie powstał w "próżni badawczej" zgodnie z eurypidesowskim "deus ex machina". Jego opracowanie poprzedziły m.in. prace Henry Darcy’ego, Juliusa Weisbacha, Osborne Reynoldsa, Johna Fanninga (trochę chyba zapomnianego przez współczesne podręczniki akademickie z zakresu hydrauliki) i Ludwiga Prandtla, który sformułował teorię warstwy przyściennej i logarytmicznego rozkładu prędkości, a przede wszystkim Johanna Nikuradsego oraz Theodora von Kármána i Paula Blasiusa. Dość powszechnym zjawiskiem jest utożsamianie momentu "narodzin" wzoru Colebrooka z datą opublikowania w 1937 r. pracy [7]. Jest to pogląd błędny; w ramach tej publikacji Cyril Frank Colebrook i Cedric Masey White udowodnili jedynie konieczność uzupełnienia teorii Nikuradsego, uwzględniającej istnienie tylko dwóch reżimów ruchu - "gładkiego" i "szorstkiego", o reżim przejściowy (transitional). Colebrook opublikował samodzielnie swój wzór dwa lata później [6], ale w swojej pracy oddał należne honory swojemu współpracownikowi (i profesorowi) White’owi. Wzór Colebrooka w swojej oryginalnej postaci odnosił się do przepływu wody w kołowych przewodach zamkniętych i pozwalał na obliczenie współczynnika liniowych oporów λ będącego czynnikiem determinującym straty wysokości energii, które określa wzór Darcy&#82... więcej»

PRZEŁOŻENIE ODRY W RAMACH BUDOWY STOPNIA WODNEGO MALCZYCE
W kwietniu tego roku na budowie stopnia wodnego Malczyce na Odrze osiągnięto kluczowy etap realizacji tej inwestycji - przełożenie rzeki na dotychczas wybudowane obiekty stopnia. W efekcie uzyskano możliwość dokończenia budowy przelewu stałego oraz wykonania pozostałych obiektów z nim związanych zlokalizowanych w dotychczasowym korycie Odry. Proces przegrodzenia zaprojektowano bardzo starannie - wszystkie jego etapy szczegółowo zaplanowano i ujęto w odrębnym projekcie wykonawczym. Projektant założył pięć głównych etapów realizacji:  Zakończenie wszystkich niezbędnych robót w istniejącym dole budowlanym (fot. 1). Likwidacja (rozbiórka) istniejących gródz budowlanych jazu klapowego, śluzy, elektrowni i pozostałych elementów stopnia.  Budowa przelewu stałego na brzegu prawym i lewym oraz rozpoczęcie wykonywania tymczasowej grodzy budowlanej poniżej przelewu stałego w postaci wpędzenia pali skrzynkowych i ubezpieczenia dna geoworkami.  Dalsze wykonywanie tymczasowej grodzy budowlanej obejmującej przetamowanie rzeki od brzegu lewego w kierunku brzegu prawego z pozostawieniem odcinka o długości 15 m.  Kontynuacja wykonywania tymczasowej grodzy budowlanej (kamiennej) - domknięcie pozostałego odcinka 15 m (rys. 1).  Wbicie ścianki szczelnej w bezpośrednim sąsiedztwie wykonanej grodzy i ostateczne ukształtowanie tymczasowej grodzy kamiennej. Dalsze szczegóły technologiczne i organiza... więcej»

2018-4

zeszyt-5481-gospodarka-wodna-2018-4.html

 
W numerze m.in.:
INFORMACJE NOWOŚCI
Podpisanie kontraktu z Międzynarodową Organizacją Dna Morskiego 12 lutego 2018 r. Ministerstwo Środowiska, reprezentujące Rząd Rzeczypospolitej Polskiej, i Międzynarodowa Organizacja Dna Morskiego (MODM) podpisali kontrakt na poszukiwanie w strefie ryftu śródatlantyckiego siarczków polimetalicznych (miedzi, srebra, metali szlachetnych i pierwiastków ziem rzadkich). Ze strony polskiej podpis złożył prof. Mariusz Orion Jędrysek, wiceminister środowiska, główny geolog kraju, pełnomocnik rządu ds. polityki surowcowej państwa, natomiast z ramienia MODM - sekretarz generalny Michael Lodge. Zdaniem prof. Mariusza Oriona Jędryska podpisanie tego kontraktu włącza Polskę do elitarnego grona państw mających już działki poszukiwawcze na Oceanie Atlantyckim. Parcele poszukiwawcze na Atlantyku mają już Francja i Rosja. Obszar, który został objęty kontraktem, rozciąga się wzdłuż osi ryftu śródatlantyckiego w jego środkowej części i składa się ze 100 kwadratów o pow. 100 km kwadratowych każdy. Czas, na który przewidziany j... więcej»

Debata ekspercka - "Wczujmy się w klimat - adaptacja w mieście"
Wczujmy się w klimat - adaptacja w mieście" pod takim hasłem odbyła się debata ekspercka zorganizowana w ramach projektu Ministerstwa Środowiska "Opracowanie planów adaptacji do zmian klimatu w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców". W spotkaniu, które odbyło się 21 lutego w Łodzi, wziął udział Paweł Sałek, wiceminister środowiska, pełnomocnik rządu ds. polityki klimatycznej. Dyskusja koncentrowała się na roli samorządów, przedsiębiorców i społeczeństwa w kreowaniu miasta przygotowanego na konsekwencje zmian klimatu, a także na rozwiązaniach, dzięki którym miasta mogą lepiej przystosować się do zagrożeń klimatycznych występujących obecnie i spodziewanych w przyszłości. - Projekt ten jest niezwykle istotny dla ośrodków miejskich ze względu na konieczność poprawy bezpieczeństwa i jakości życia ich mieszkańców. Dzięki niemu miasta będą w mniejszym stopniu narażone na wpływ zmian klimatycznych - powiedział wiceminister Paweł Sałek. Eksperci podkreślali, że adaptacja służy poprawie jakości życia w mieście, której coraz ważniejszym elementem jest stan środowiska. Działania adaptacyjne, podejmowane w miastach, wymagają z jednej strony silnego wsparcia organizacyjnego i prawn... więcej»

Charakterystyka wieloletniej zmienności opadów na obszarach najbardziej narażonych na zjawiska ekstremalne Część I – Obszar górnej Wisły (BERNARD TWARÓG)
A ktualność charakterystyk czasowych i przestrzennych opadów atmosferycznych, pomimo wielu prac, jakie zostały napisane, oraz wykonanych analiz [Kożuchowski 1984, 1996; 2004; Obrębska-Starklowa 1991; Dynowska, Maciejewski 1991; Niedźwiedź i Czekierda 1997; Niedźwiedź i Twardosz 2004, Degirmendžić i in. 2004; Kirschenstein, Baranowski 2005; Mager i in. 2009; Zawora, Ziernicka 2003; Ziernicka- Wojtaszek 2006; Żmudzka 2002; 2009, Twardosz i Walanus 2009, Cebulska i in. 2013], szczególnie w ostatnich dekadach rośnie w związku z dokumentowaniem tez wpływu działalności człowieka na regionalne czynniki klimatyczne. Możliwości obliczeniowe oraz kompleksowe analizy wykonywane na długich seriach pomiarowych wzbudzają zainteresowanie również na skutek poszukiwania uzasadnienia tez polaryzacji zjawisk ekstremalnych. Ponowny wzrost zainteresowania czynnikami klimatycznymi, w tym opadami atmosferycznymi, jest spowodowany również kumulacjami zniszczeń powodziowych oraz okresów suszy hydrologicznej. Badania zmian ilości opadów atmosferycznych [Niedźwiedź 1991, 1998, 2009, 2011, Twardosz 2004, 2011, 2013; Zawora, Ziernicka 2003; Żmudzka 2002, 2009; Mager i in. 2009], w zależności od obserwowanego okresu, wykazują zmiany tendencji statystycznych i pozwalają ocenić postać kierunków tych zachodzących zmian. Wyniki oceny pluwialnego charakteru opadów w postaci zmniejszenia udziału sum opadów letnich wskazują na zmniejszanie się wpływu kontynentalnego [Degirmendžića i in. 2004], [Cebulska i Twardosz 2007], z kolei analizy trendów [Kożuchowski 1996; Twardosz 1997, Ziernicka-Wojtaszek 2006] wykazują wzrost zmienności opadów. SZACOWANIE ZASOBÓW WODNYCH POD KĄTEM REGIONALNEGO PLANOWANIA Opady odgrywają ważną rolę w globalnym obiegu energii i wody. Dokładna wiedza wielkości opadów docierających do powierzchni ziemi jest szczególnie ważna dla oceny ilości świeżej wody i zarządzania związanego z zaspokojeniem potrzeb użytkowników. Wie... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)
IV Forum Ochrony Środowiska Warszawa, 5-6 marca 2018 r. W warszawskim hotelu Sheraton odbyło się kolejne, IV Forum Ochrony Środowiska, organizowane przez Izbę Gospodarczą Wodociągi Polskie. Tematem przewodnim była gospodarka wodna a zmiany klimatu i odpowiedź na pytanie czy branża jest na nie gotowa. Obrady otworzyła Dorota Jakuta, prezes tej Izby, akcentując fakt, że zmiany klimatu mogą mieć olbrzymi wpływ na gospodarkę wodną - w związku z podwyższeniem temperatur o 4 stopnie czekają nas upalne lata i długotrwałe susze, a także nagłe i silne zjawiska meteorologiczne: wichury i trąby powietrzne; zmiany klimatu to zagrożenie dla zasobów wodnych, mogące prowadzić do pogorszenia jakości wody. W imieniu prezydenta Andrzeja Dudy głos zabrał Zdzisław Sokal, doradca prezydenta, odczytując list prezydenta skierowany do uczestników Forum. - Co w wodzie chlupie - dr inż. Małgorzata Bogucka-Szymalska, wicedyrektor Departamentu Gospodarki Wodnej i Żeglugi Śródlądowej w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, - Aksjologia ustawy Prawo wodne. W poszukiwaniu woli prawodawcy - prof. Bartosz Rakoczy, - Wody opadowe i roztopowe w ujęciu nowego prawa wodnego - prof. Krystian M. Ziemski z Uniwersytetu Adama Mickiewicza, - Oceny wodnoprawne a decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach - dr Sergiusz Urban z WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr Sp.k. Drugiego dnia dyskutowano o nowelizacji ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków oraz o rozporządzeniu taryfowym. Więcej informacji na temat IV Forum Ochrony Środowiska można znaleźć na stronie internetowej Izby Gospodarczej Wodociągi Polskie. Posiedzenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych Warszawa, 6 marca 2018 r. W siedzibie ... więcej»

Narzędzia do oceny ilości i jakości rumowiska unoszonego w kontekście zmian klimatu (EWA SZALIŃSKA, PAWEŁ WILK, ADAM GRABARCZYK)
RUMOWISKO UNOSZONE I JEGO ROLA W OBIEGU ZANIECZYSZCZEŃ W ZLEWNI Istnieje wiele definicji rumowiska unoszonego, ale powszechnie przyjmuje się, że terminem tym określa się cząstki mineralne transportowane w toni wodnej, bez kontaktu z dnem [14]. Rumowisko stanowi nieodłączny element ekosystemu rzecznego, mający znaczny wpływ na kształtowanie się warunków fizycznych panujących w przemieszczających się masach wody. Z uwagi na zróżnicowane źródła pochodzenia oraz swoje właściwości sorpcyjne cząstki rumowiska stanowią również jeden z kluczowych elementów obiegu i transportu nie tylko substancji niezbędnych do funkcjonowania ekosystemu, ale również zanieczyszczeń środowiska wodnego [4, 15, 44], szczególnie w okresach wysokich przepływów wody [6]. Dlatego też ważne jest nie tylko szacowanie obciążeń związanych z kwestiami ilościowymi rumowiska unoszonego, ale także rozszerzenie badań o analizę jakościową tego materiału. Rumowisko unoszone tworzy materiał dostarczany w sposób okresowy lub ciągły, w wyniku przede wszystkim erozji wodnej, ale również wiatrowej. Na przebieg i intensywność procesów odprowadzania materiału ze zlewni ma wpływ przede wszystkim rodzaj podłoża, natężenie spływu powierzchniowego, rodzaj roślinności, forma użytkowania stoków oraz zjawiska meteorologiczne. W ostatnich dziesięcioleciach wpływ zmian klimatu na zjawiska meteorologiczne jest coraz bardziej widoczny i coraz częściej się o nim dyskutuje. Większość modeli klimatycznych jednoznacznie wskazuje m.in. na trend nagrzewania się powierzchni Ziemi pod wpływem rosnącego poziomu gazów cieplarnianych [11]. Niezależnie od przyczyny tej zmiany jej efekty są najbardziej zauważalne w obrębie ekosystemów naturalnych. Natomiast efekty obserwowane w środowisku antropogenicznym są wynikiem sprzężenia zwrotnego pomiędzy zmianami klimatu a czynnikami ekonomicznymi i społecznymi. Zgodnie z konkluzjami Piątego Raportu IPCC (AR5) oraz National Oceanic and At... więcej»

2018-3

zeszyt-5451-gospodarka-wodna-2018-3.html

 
W numerze m.in.:
FAKTY (Ewa Skupińska)
Konferencja prasowa prezesa Przemysława Dacy Warszawa, 1 lutego 2018 r. Przemysław Daca, prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego WODY POLSKIE, zaprosił dziennikarzy na swoją pierwszą konferencję prasową. - Jestem prezesem od 17 stycznia. Gospodarka wodna była niedofinansowana, dysfunkcyjna; byliśmy zobligowani do wdrożenia dyrektyw unijnych - stąd konieczne było zreformowanie tego działu administracji. Zespolenie administracji rządowej i samorządowej to bardzo trudne zadanie, wymagające czasu. Minister właściwy ds. gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej przejął dział gospodarka wodna. Jest to bardzo dobra decyzja - wszystko będzie w jednych rękach - powiedział m.in. Przemysław Daca. Prezes przedstawił sytuację organizacyjną WÓD POLSKICH. W firmie pracuje ok. 5400 pracowników. Pracownicy RZGW i KZGW przeszli automatycznie do WÓD POLSKICH; bardziej skomplikowany jest proces przechodzenia pracowników samorządowych (ok. 2500 osób). Dyrektorzy RZGW prowadzą indywidualne rozmowy ze wszystkimi pracownikami. Zmieniła się struktura - powstały nowe RZGW (w Białymstoku, Bydgoszczy, Lublinie i Rzeszowie). Bilans jest taki, że w niektórych RZGW jest przerost zatrudnienia, w innych (nowych) jest za mało pracowników; część pracowników będzie obsługiwać kilka jednostek. WODY POLSKIE będą analizować zatrudnienie, prowadzić restrukturyzację. W wielu miejscach są problemy z majątkiem, budynkami - współpraca z samorządami jest dość trudna. Dla pracowników bardzo istotna jest kwestia wynagrodzeń, a płace są bardzo niskie. - Jesteśmy Państwowym Gospodarstwem Wodnym WODY POLSKIE z dużym potencjałem - chciałbym zadeklarować, że z biegiem czasu będziemy część środków przeznaczać na poprawę warunków płacowych pracowników. To będzie dla mnie priorytetem, ale też będzie wymagać czasu - stwierdził prezes. W części drugiej spotkania Mateusz... więcej»

Porównanie wybranych metod wyznaczania współczynnika spływu powierzchniowego stosowanych w Polsce i Europie na przykładzie urozmaiconej struktury Poznania (KAMIL JAWGIEL)
S pływ powierzchniowy jest jednym z procesów obiegu wody w przyrodzie. Tworzy się w wyniku opadów deszczu lub intensywnego tajania pokrywy śnieżnej, gdy zostaje utworzona warstwa opadu efektywnego. Jest on bezpośrednią przyczyną występowania szybkich zjawisk o charakterze powodziowym, podtopień i spiętrzeń wód. Sprzyja mu zwiększenie ilości powierzchni uszczelnionych, co niejednokrotnie jest wynikiem nieracjonalnej gospodarki przestrzennej, a także rosnąca intensywność i częstotliwość ekstremalnych opadów [Graf 2014, Jawgiel 2016]. Szczególnie w skomplikowanych miejskich systemach krążenia wód wskazuje się na wielokierunkowość i wieloaspektowość jego kształtowania, szczególnie szacowania i estymacji opadu, odpływu czy wyznaczania obszarów czynnych jako obszarów źródłowych dla spływu powierzchniowego [Nowicka i Soczyńska 1991, Weng 2001, Gutry-Korycka 2003, Szymczak, Szelenbaum 2003, Graf 2012]. Parametrem określającym w miarodajny i porównywalny sposób wielkość spływu jest współczynnik spływu powierzchniowego (&#936;), czyli stosunek opadu całkowitego do ilości wody, która spływa po powierzchni terenu. Opisuje się go wzorem: gdzie: &#1137; - współczynnik spływu, Qspł - wielkość spływu z danej powierzchni [dm3/s], Qopad - wielkość opadu na daną powierzchnię [dm3/s]. = <1 opad spł Q Q  Zależy on przede wszystkim od rodzaju pokrycia powierzchni zlewni, rodzaju zabudowy terenu zlewni, nachylenia dachów budynków, czasu trwania i częstotliwości występowania opadu, natężenia deszczu, spadku terenu zlewni, budowy geologicznej wierzchnich warstw gruntu, początkowego stanu wilgotności powierzchni terenu i ciepłoty powierzchni terenu [Edel 2006; Królikowski i Królikowska 2009]. Tylko niektóre z tych czynników uwzględnia się przy określaniu współczynnika spływu ze względu na marginalne znaczenie pozostałych z nich w jego kształtowaniu. Istnieje wiele metod określania współczynnika spływu za pomocą wzorów, tablic, ... więcej»

Wpływ regulacji prawnych na rozwój technologii oczyszczania ścieków i zagospodarowania osadów - narodziny nowoczesnej ochrony wód w Europie i USA (MAREK GROMIEC)
P rawo wodne w wielu państwach, będące podstawowym instrumentem polityki państwa w gospodarce wodnej, spełnia również liczne funkcje w dziedzinie ochrony wód przed zanieczyszczeniami, a w wielu wypadkach również funkcję kreowania i wdrażania postępu techniczno- -technologicznego oraz innowacyjnych rozwiązań, szczególnie w oczyszczaniu ścieków i przeróbce osadów ściekowych. Należy przypomnieć, że dopiero w połowie XVIII wieku w Europie zdano sobie sprawę ze skutków nieoczyszczania lub niewłaściwego oczyszczania ścieków i ich wpływów na zaopatrzenie ludności w wodę, wywołujących wiele chorób i epidemii związanych z wodą. Spowodowało to znaczy wzrost zainteresowania oczyszczaniem ścieków w wielu państwach, w których zaczęły pojawiać się różne metody ich oczyszczania. W tym czasie, pod względem rozwiązań instytucjonalnych i prawnych związanych z ochroną wód, zaczęła przewodzić Anglia, gdzie już w 1865 r. powołano Królewską Komisję ds. Zanieczyszczenia Rzek, następnie reaktywowaną w 1874 r. W wyniku działalności tej komisji, w 1876 r., wydano Akt Zapobiegania Zanieczyszczeniu Rzek, w którym niestety nie zaproponowano rozwiązań technicznych uniemożliwiających dalszą degradację wód. Dlatego w 1898 r. powołano Królewską Komisję ds. Unieszkodliwiania Ścieków Komunalnych, która w 1908 r. nie tylko zarekomendowała test BZT5 (5-dobowego biologicznego zapotrzebowania tlenu) do praktycznego stosowania, ale również w 1912 r. przyjęła znane standardy jakości odpływu ścieków (30 : 20 + pełna nitryfikacja). Wprowadzenie w życie powyższych standardów wymagało zastosowania nowych rozwiązań technologicznych do oczyszczania ścieków i w Anglii, i w różnych państwach, w tym w USA. Należy dodać, że w USA, przyjęto standardy dla wody do picia w 1912 r. Na tym tle interesująca jest historia rozwoju jednej z głównych metod biologicznego oczyszczania ścieków - metody osadu czynnego [20]. W Europie jednym z inicjatorów badań nad oczyszcz... więcej»

Przebieg procesu sedymentacji w czaszy zbiornika włocławskiego w latach 1970&#8211;2015 (JERZY MROZIŃSKI, JAKUB PAWULA)
S topień wodny Włocławek wybudowano w latach 1962-1970 jako jeden ze stopni projektowanej wówczas Kaskady Dolnej Wisły. Zlokalizowany jest w kilometrze 674,8 Wisły, powyżej Włocławka. W wyniku spiętrzenia wody do rzędnej 57,30 m n.p.m. powstał zbiornik wodny sięgający cofką powyżej Płocka. Prawa strona zbiornika jest ograniczona wysokim brzegiem, a lewa zaporą boczną długości 12,5 km. W środkowej części, na długości ok. 20 km, zbiornik jest oparty o naturalny brzeg, a w strefie cofkowej w dwustronnym obwałowaniu. Podstawowe parametry zbiornika: &#9633; długość 60 km; &#9633; szerokość średnia ok. 1,6 km; &#9633; szerokość maksymalna 3,0 km; &#9633; głębokość średnia 5,5 m; &#9633; głębokość maksymalna 15,0 m; &#9633; powierzchnia ok. 70,4 km2; &#9633; całkowita pojemność wyjściowa 387,2 mln m3; &#9633; grubość warstwy użytkowej 0,8 m; &#9633; pojemność warstwy użytkowej 52,7 mln m3. Z chwilą rozpoczęcia użytkowania stopnia i zbiornika Włocławek podjęto m.in. badania zamulania zbiornika poprzedzone założeniem bazy przekrojów i wykonaniem pomiaru wyjściowego. Prace - na zlecenie Instytutu Gospodarki Wodnej - prowadził w 1970 r. "Hydroprojekt" - Włocławek i Bydgoskie Przedsiębiorstwo Miernicze. W ramach tego projektu na długości 57 km zastabilizowano i przesondowano 81 przekrojów poprzecznych. W latach 1970-2015 w ramach badań oraz doraźnych potrzeb wynikających ze stanu czaszy zbiornika zrealizowano pomiary w przekrojach poprzecznych (tab. I). W obszarze zbiornika na określonych odcinkach wykonywano również przekroje zagęszczające (co 50 m), ale pomiary te były związane z robotami bagrowniczymi prowadzonymi w latach 1973-1986. METODYKA PRAC POMIAROWYCH W ciągu całego okresu prowadzenia badań metodyka pomiarów ulegała zasadniczym zmianom wynikającym z zastosowania nowego sprzętu sondażowego i nawigacyjnego. Pierwsze pomiary wykonywano z zastosowaniem echosondy Tabela I. Sondowania wykonane w czaszy zbiorni... więcej»

Wisła - niewykorzystana droga wodna
B ędąca największą rzeką w kraju Wisła od dziesięcioleci przynosi kolejnym rządom niegasnące problemy wynikające z jej uregulowania, utrzymania i należytego wykorzystania zarówno pod kątem żeglugi śródlądowej, hydroenergetyki, retencji, melioracji, turystyki, jak i rozwoju gospodarczego regionów nad nią położonych - przy poszanowaniu walorów środowiska naturalnego. To co stało się z Wisłą, może dostrzec każdy, udając się nad jej brzeg, z trudem szukając pływających po niej jakichkolwiek jednostek. Sprawa jednak nie jest problemem tylko współczesnym, gdyż właściwe utrzymanie drogi wodnej i jej pełne wykorzystanie było kwestią sporną już pięćset, dwieście czy sto lat temu. W artykule przedstawiamy w formie porównawczej problem użeglownienia Wisły oraz jej wykorzystania gospodarczego. Był to temat niekończących się działań, polemik i dyskusji naszych przodków, a problematyka była często poruszana na łamach prasy codziennej. Jak możemy dostrzec, sytuacja na drogach wodnych nie przedstawiała się korzystnie. "Polska ma doskonałe warunki przyrodzone do korzystania z żeglugi wewnętrznej. Niestety korzystamy z niej bardzo mało. Zaledwie 1 proc. przewozów załatwia się drogami wodnymi." ("Gazeta Gdańska", 1937, nr 93). Redaktor "Gazety Gdańskiej", pisząc artykuł "Rozbudowa naszych dróg wodnych" w 1937 r., nie przypuszczał z pewnością, że sytuacja ta nie zmieni się za 80 lat, a wręcz przeciwnie, znacznie się jeszcze pogorszy, zaś żegluga śródlądowa będzie odgrywać jeszcze mniejsze znaczenie w dynamicznie wzrastającym obrocie masy towarowej. W najgorszych snach nie zakładał także, że problematyka ta tak bardzo, a nawet irracjonalnie, "przesunie się" z obszaru uwarunkowań hydrologicznych, hydrotechnicznych, przestrzennych, logistycznych i finansowych, na problematykę środowiskową i to w jej najbardziej radykalnym wydaniu "ekoterrorystycznym". "Problem regulacji Wisły, natomiast, pozostaje nadal nierozwi... więcej»

2018-2

zeszyt-5412-gospodarka-wodna-2018-2.html

 
W numerze m.in.:
FAKTY (Ewa Skupińska)
Powstał nowy podmiot - Państwowe Gospodarstwo Wodne WODY POLSKIE Warszawa, 1 stycznia 2018 r. Na podstawie ustawy Prawo wodne 1 stycznia 2018 r. powstał nowy podmiot w zarządzaniu gospodarką wodną - Państwowe Gospodarstwo Wodne WODY POLSKIE. Organizacja integruje działania dotychczas funkcjonujących regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz wojewódzkich zarządów melioracji i urządzeń wodnych, a więc łączy struktury rządowe z samorządowymi. W skład WÓD POLSKICH weszły: - Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, - 11 regionalnych zarządów gospodarki wodnej, - 50 zarządów zlewni, - 330 nadzorów wodnych. Na wszystkich szczeblach WÓD POLSKICH działają trzy piony merytoryczne: - ochrony przed powodzią i suszą, - usług wodnych, - zarządzania środowiskiem wodnym. WODY POLSKIE rozpoczęły działalność 2 stycznia 2018 r.; są państwową osobą prawną jako podmiot właściwy w sprawach gospodarowania wodami. Redakcja "Gospodarki Wodnej" - na zlecenie Państwowego Gospodarstwa Wodnego WODY POLSKIE - przygotowała specjalny numer poświęcony temu podmiotowi (nr 1/2018). Minister Jan Szyszko powołał wiceprezesów WÓD POLSKICH Warszawa, 2 stycznia 2018 r. Minister Jan Szyszko powołał trzech wiceprezesów Państwowego Gospodarstwa Wodnego WODY POLSKIE: Iwonę Kozę - pełniącą obowiązki prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, Roberta Kęsego - pełniącego obowiązki wiceprezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i Mateusza Balcerowicza - dotychczas dyrektora Departamentu Zasobów Wodnych w Ministerstwie Środowiska. Akty nominacyjn... więcej»

Ocena przepustowości Wrocławskiego Węzła Wodnego przed i po modernizacji (ROBERT BANASIAK)
P o katastrofalnej powodzi w dorzeczu Odry w 1997 r. podjęto szeroko zakrojone działania, aby zwiększyć bezpieczeństwo powodziowe zwłaszcza w górnej i środkowej części dorzecza i doliny Odry, jako obszarów o wysokim ryzyku powodziowym. Opracowano strategie, plany i programy działań, przyjęto inwestycje, które już zostały zrealizowane lub są w trakcie realizacji. Wrocław, będąc dotkliwie doświadczony katastrofalną powodzią w 1997 r., stał się tutaj strategicznym obszarem chronionym. Modernizacja Wrocławskiego Węzła Wodnego (WWW) jest jedną z kluczowych części (Komponent B) kompleksowego Projektu Ochrony Przeciwpowodziowej Dorzecza Odry (POPDO). W zakresie technicznym na modernizację WWW złożyły się następujące działania: modernizacja obwałowań Odry (Komponent B1), modernizacja koryt i kanałów Odry (Komponent B2) oraz przebudowa kanału ulgi Odra-Widawa i przystosowanie doliny Widawy do przeprowadzania większej części wód powodziowych z Odry (Komponent B3) [11, 12]. W tym zakresie dokonano już modernizacji ponad 54,6 km wałów odrzańskich oraz wybudowano 5,685 km nowych wałów. Jeśli chodzi o komponent B2, inwestycje objęły następujące zadania: &#9633; modernizacja i udrożnienie Kanału Powodziowego wraz z międzywalem na odcinku od dolnego stanowiska jazu Bartoszowice do ujścia do Starej Odry, w tym zwiększenie przepustowości mostów Chrobrego i Jagiellońskiego; &#9633; udrożnienie starej Odry od dolnego stanowiska jazu Psie Pole do mostów kolejowych Poznańskich (w tym zwiększenie przepustowości mostów i rozbudowa jazu Różanka); &#9633; przystosowanie Kanału Miejskiego do przepuszczania wód powodziowych; &#9633; modernizacja jazu Wrocław I; &#9633; modernizacja bulwarów Odry Śródmiejskiej; &#9633; przebudowa koryta Odry na odcinku od mostów kolejowych Poznańskich do ujścia Widawy; &#9633; przystosowanie śluz stopnia Rędzin do przeprowadzania wielkich wód. W ramach Komponentu (B3) na kanale łączącym Odrę z Widawą... więcej»

Zastosowanie oczyszczalni roślinno-stawowych jako technologii umożliwiającej zero zrzutu zanieczyszczeń (WOJCIECH HALICKI, KATARZYNA KITA, ARTUR ZAJĄC)
N owym wyzwaniem, jakie pojawiło się przed światem pod koniec XX wieku, stało się zapewnienie zrównoważonego rozwoju. W wypadku gospodarki wodno- -ściekowej oznacza to oszczędność najlepszej jakości wody oraz ponowne jej wykorzystanie czy też zamykanie obiegu wody. Powodami takiego podejścia są zarówno kurczące się zapasy najlepszej jakości wody, rosnące ich zanieczyszczenie, jak i zmiany klimatyczne. Polska należy do ubogich krajów europejskich pod względem przypadających zasobów wodnych na jednego mieszkańca, wynoszących średnio 1600 m3/rok, co klasyfikuje nas na 25 miejscu w Europie [2]. Również wielkość opadów atmosferycznych jest na tle warunków klimatycznych Europy stosunkowo mała. Średnia roczna wartość opadów wynosi 600 mm, a w najuboższych rejonach centralnej Polski ilość ta wynosi średnio 450 mm [12]. Strukturę zużycia wody w Polsce oraz jej źródła przedstawiono na rys. 1. Z uwagi na ograniczoną ilość zasobów wodnych najlepsze z nich, czyli wody pod-ziemne, zostały w polskim prawie wodnym zarezerwowane jedynie na cele zaopatrzenia ludności w wodę oraz na produkcję artykułów spożywczych i farmaceutycznych [1]. Polska jest krajem zdecydowanie rolniczym, gdzie obszary rolne stanowią aż 60% powierzchni kraju, a z rolnictwem związane jest aż 15% społeczeństwa [5]. Intensywny rozwój rolnictwa sprawia, że jest ono największym i stale rosnącym źródłem zanieczyszczeń wód podziemnych i powierzchniowych. Drugim czynnikiem wywierającym negatywny wpływ na jakość zasobów wodnych jest gospodarka wodno- -ściekowa. Polska jest krajem gdzie średnia gęstość zaludnienia wynosi 123 osoby/km2, co klasyfikuje ją na 90 pozycji w świecie, ze stosunkowo dużym udziałem ludności zamieszkującej tereny wiejskie 43% [3]. W tab. I przedstawiono stopień skanalizowania Polski w 2009 r. na tle wybranych krajów europejskich. Ostatnie lata charakteryzowały się dużym zaangażowaniem państwa w poprawę tej sytuacji - na rys. 2 przedstawion... więcej»

Konferencja "Obywatele Rzeki Wisły" Płock, 27 listopada 2017 r. (Jerzy Zieliński)
Pod auspicjami marszałka województwa mazowieckiego Adama Struzika i prezydenta Płocka Andrzeja Nowakowskiego odbyła się konferencja mająca na celu podsumowanie Roku Rzeki Wisły (RRW) i wytyczenie planów na przyszłość. Dla przypomnienia: w 550 rocznicę pierwszego wolnego flisu wiślanego (w wyniku II pokoju toruńskiego po wojnie 13-letniej Polska odzyskała panowanie nad całym biegiem Wisły) Sejm Rzeczpospolitej Polskiej, doceniając znaczenie Wisły w życiu Państwa, uchwałą z dnia 22.06.2016 r., ustanowił rok 2017 Rokiem Rzeki Wisły. W pięknej auli Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Małachowskiego w Płocku zebrali się samorządowcy, eksperci, społecznicy, wodniacy, reprezentanci Fundacji Rok Rzeki Wisły. Zastanawiające było nikłe uczestnictwo gospodarza rzeki, czyli trzech regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Organizatorami byli: Samorząd Województwa M... więcej»

Adaptacja modelu RiNFlow do analizy hydrodynamiki sieci rzecznej dolnej Odry w rejonie Toru Wodnego w Szczecinie (RYSZARD EWERTOWSKI, DOROTA DYBKOWSKA-STEFEK)
O bszar ujścia Odry w granicach od wodowskazu Trzebież do wodowskazu Gozdowice tworzy skomplikowany hydrograficznie układ cieków i kanałów. W obszarze tym nurtem Odry, począwszy od wodowskazu Gozdowice km 645,3 Odry (wg Mapy Podziału Hydrograficznego Kraju km 117,59 Odry [8]) do km 12 Odry Zachodniej (wg MPHP km 17,430 Odry Zachodniej), biegnie granica państwowa - obowiązują ustalone przez Polskę i Niemcy postanowienia prawne dotyczące regulacji warunków hydrologicznych w sieci rzecznej dolnej Odry. W północnej części odcinkami sieci biegnie tor wodny Świnoujście-Szczecin prowadzący z Zatoki Pomorskiej do portu w Szczecinie (Tor Wodny). Planowana obecnie modernizacja tego toru budzi pytania o wpływ zmiany jego głębokości i szerokości na istniejące warunki hydrodynamiczne całego obszaru ujścia Odry. Aby znaleźć odpowiedź na te pytania, wykorzystano au-torski model sieci rzecznej RiNflow, który jest złożonym koncepcyjnie i numerycznie jednowymiarowym modelem matematycznym, opartym na podstawach teoretycznych przedstawionych w [4]. Posłużono się nim, aby odwzorować warunki hydrodynamiczne sieci rzecznej dolnej Odry podczas wielowariantowej analizy ruchu ustalonego w granicach od Gozdowic do Trzebieży. Za pomocą tego modelu wykonano symulacje ruchu wód dla wybranych warunków hydrologicznych przy aktualnej batymetrii toru wodnego Świnoujście-Szczecin na odcinku od Trzebieży do Szczecina oraz po jej zmianie wskutek planowanej modernizacji. Większość potrzebnych danych w zakresie topologii sieci, batymetrii odcinków rzek, hydrauliki i hydrologii analizowanego układu była już zapisana w bazie danych modelu RiNFlow. Niezbędne dane sondażowe do aktualizacji przekrojów poprzecznych odcinków Toru Wodnego, jak i zmiany batymetrii związane z planowaną modernizacją tego toru, uzyskano od Urzędu Morskiego w Szczecinie w ramach wykonywanego na jego zlecenie opracowania [7]. Autorzy otrzymali zgodę dyrektora Urzędu Morskiego w... więcej»

2018-1

zeszyt-5390-gospodarka-wodna-2018-1.html

 
W numerze m.in.:
INFORMACJE - NOWOŚCI
Laboratorium Militarnych Systemów Informacji Przestrzennej Pod koniec października 2017 r., w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni, otwarto laboratorium Militarnych Systemów Informacji Przestrzennej. Za pomocą trzech dronów zaopatrzonych w kamery o wysokiej rozdzielczości oraz specjalistycznemu oprogramowaniu studenci będą mogli nauczyć się jak zobrazować teren w 3D, stworzyć specjalistyczne mapy, a nawet dokonać pomiaru danego terenu. Zajęcia prowadzone w nowo otwartym obiekcie będą związane ze zbieraniem, przetwarzaniem, analizowaniem, wizualizacją oraz udostępnianiem danych przestrzennych. Z laboratorium będą korzystać przede wszystkim studenci Wydziału Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego. W pracowni znajdują się stanowiska dla wykładowcy i instruktora oraz 12 stanowisk studenckich, z których każde jest przeznaczone dla dwóch osób. Stanowiska wyposażono m.in. w oprogramowanie fotogrametryczne "PIX4D", które pozwala zamienić zdjęcia... więcej»

Nowe prawo wodne - podstawowe tezy (MARIUSZ GAJDA)
N owe prawo wodne, uchwalone w lipcu 2017 r., powstało jako projekt rządowy ustawy, mający na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Ustawa dotyczy m.in. powołania nowej jednostki - państwowej osoby prawnej Wody Polskie, której zadaniem będzie przejrzyste finansowanie inwestycji w gospodarce wodnej, jak również sprawne pozyskiwanie środków finansowych na te inwestycje, w tym środków pozabudżetowych oraz uregulowania kwestii administrowania wodami, w tym władztwo nad przypisanymi jednostkom administracyjnym wodami sprawowane w imieniu Skarbu Państwa. TRANSFORMACJA USTROJOWA I D OSTOSOWANIE DO PRAWA UE Przed omówieniem najważniejszych regulacji nowego prawa wodnego warto przypomnieć kluczowe daty w historii polskiego prawodawstwa w tym zakresie: &#9633; pierwsze prawo wodne w II RP - 1922 r. &#9633; ostatnie prawo wodne w PRL - 1974 r. &#9633; pierwsze prawo wodne w III RP - 2001 r. - nie obejmowało wszystkich zagadnień dotyczących reformy ustrojowej - m.in. brak systemu finansowania, przejrzystych instrumentów finansowych, rozproszenie kompetencji. &#9633; wielokrotne nowelizacje związane z prawem unijnym. Wspólnotowa polityka wodna, o czym stanowi Ramowa Dyrektywa Wodna, wymaga przejrzystych, efektywnych i spójnych ram legislacyjnych, co oznacza, że w krajowym porządku prawnym powinny obowiązywać regulacje zmierzające do pełnego i racjonalnego spełnienia prawa europejskiego w gospodarce wodnej. Wprowadzana nową ustawą - Prawo wodne reforma gospodarki wodnej zmierza więc do wprowadzenia instrumentów zapewniających osiągnięcie celu Ramowej Dyrektywy Wodnej, jakim jest pełna realizacja zlewniowej polityki gospodarowania wodami spełniającej kryteria funkcjonalności i bez... więcej»

Zgody wodnoprawne w nowym prawie wodnym (DANIEL KOCIOŁEK)
U stawa z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne wprowadziła do polskiego porządku prawnego nową instytucję zgody wodnoprawnej, która jest jednym z instrumentów w systemie zarządzania gospodarką wodną. Zgody wodnoprawne to m.in. decyzje administracyjne, bez których zainteresowane podmioty nie mogą realizować wielu działań związanych z korzystaniem z wód. Intencją ustawodawcy było zapewnienie jednorodności orzekania administracyjnego w tej dziedzinie. Z tego względu w wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych marszałków województw i starostów powiatowych zastąpiły właściwe organy Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Zgoda wodnoprawna została uregulowana w Dziale IX nowego Prawa wodnego. Zgodnie z art. 388 ust. 1. tego aktu jest ona udzielana przez: 1. wydanie pozwolenia wodnoprawnego; 2. przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego; 3. wydanie oceny wodnoprawnej; 4. wydanie decyzji, które zwalniają z zakazów dotyczących: a. obszarów szczególnego zagrożenia powodzią - m.in. zakaz lokalizowania nowych cmentarzy, gromadzenia odpadów i ... więcej»

90. WEFTEC Chicago, Illinois (USA) - 30 września-4 października 2017 r. (Marek Gromiec)
WEFTEC 2017 - światowa impreza wodna Federacji Środowiska Wodnego (ang. Water Environment Federation - WEF), obejmująca konferencję i targi techniczne, odbyła się w Chicago. WEF jest globalną organizacją "not-for-profit", z siedzibą w Aleksandrii, VA, w Stanach Zjednoczonych; jej głównym celem jest szkolenie profesjonalistów w zakresie jakości wody od ochrony wód. Została utworzona w 1928 r. jako Federacja Stowarzyszeń Oczyszczalni Ścieków, ale w 1950 r. zmieniła nazwę na Federację Stowarzyszeń Zanieczyszczeń Komunalnych i Przemysłowych, a następnie w 1960 r. n... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)
Z ostatniej chwili - kluczowe zmiany: dział gospodarka wodna przechodzi z Ministerstwa Środowiska do Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej Na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2018 r. przekształca się Ministerstwo Środowiska. W §1 pkt 2 czytamy "Przekształcenie, o którym mowa w ust. 1, polega na wyłączeniu z Ministerstwa Środowiska, obsługującego sprawy działów gospodarka wodna i środowisko, komórek organizacyjnych obsługujących sprawy działu gospodarka wodna oraz pracowników obsługujących sprawy tego działu". Kolejne Rozporządzenie Rady Ministrów z tego samego dnia zmienia rozporządzenie w sprawie utworzenia Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (DzU poz.2018), dołączając do zakresu działania tego ministerstwa sprawy działu gospodarka wodna. Seminarium Komitetu Zrównoważonego Gospodarowania Wodami SITWM Warszawa, 17 listopada 2017 r. W Centrum Wodnym SGGW odbyło się pierwsze posiedzenie Komitetu Zrównoważonego Gospodarowania Wodami, nowego komitetu powołanego przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych. Gości przywitał Leszek Bagiński, prezes SITWM, a wśród nich: Mateusza Balcerowicza - dyrektora Departamentu Zasobów Wodnych Ministerstwa Środowiska, Roberta Kęsego - wiceprezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, prof. Tomasza Okruszko - prezesa Polskiego Komitetu Globalnego Partnerstwa dla Wody. Prof. Jan Żelazo, przewodniczący Komitetu Zrównoważonego Gospodarowania Wodami, i Leszek Bagiński wręczyli powołania członkom KZGW/SITWM. W skład tego komitetu weszli: Wiesław Abramkow, Andrzej Badowski, Mateusz Balcerowicz, Andrzej Drabiński, Tomasz Falkowski, Dariusz Gronek, Stanisław Jachimiuk, Halina Jankowska-Huflejt, Marek Jelonek, Zbigniew Kledyński, Marian Mokwa, Przemysław Nawrocki, T... więcej»

Redakcja:
ul. Ratuszowa 11, pok. 718
03-450 Warszawa
tel.: (0 22) 619 20 15
e-mail: gospodarkawodna@sigma-not.pl
www: http://gospodarkawodna.net/

Czasopisma Wydawnictwa SIGMA-NOT można zaprenumerować w jednym z następujących wariantów: 

· Prenumerata roczna, półroczna i kwartalna czasopism w wersji papierowej,

· Prenumerata roczna w wersji PLUS (wersja papierowa i dostęp do Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl w ramach zaprenumerowanego tytułu),

· Prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych),

· Prenumerata ciągła w wersji PLUS – z 10% rabatem na każdy zaprenumerowany tytuł uzyskiwanym po podpisaniu umowy z Wydawnictwem SIGMA-NOT, przedłużanej automatycznie z roku na rok aż do momentu złożenia rezygnacji,

· Prenumerata zagraniczna – wysyłka czasopisma za granicę za dopłatą 100% do ceny prenumeraty krajowej.

 

Cennik prenumeraty 30 tytułów Wydawnictwa SIGMA-NOT (2015 rok)

 

Prenumeratę można zamówić bezpośrednio w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT:

telefonicznie: (22) 840 30 86 lub 840 35 89 lub faksem: (22) 891 13 74, 840 35 89, 840 59 49

mailem: prenumerata@sigma-not.pl lub na stronie: www.sigma-not.pl

listownie: Zakład Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o., ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa

oraz dokonując wpłaty na konto Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o.:
ul. Ratuszowa 11, 00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004,
nr konta 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

 

Ogólne warunki prenumeraty czasopism fachowych Wydawnictwa SIGMA-NOT

 

Prenumeratorzy, którzy mają wykupioną prenumeratę u innego kolportera, mogą dokupić dostęp do Portalu w cenie 90 zł (netto) na rok, po przedstawieniu dowodu wpłaty na prenumeratę. Należy go przesłać do Zakładu Kolportażu wraz z zamówieniem na dostęp do Portalu Informacji Technicznej: mailem: kolportaz@sigma-not.pl lub faksem 22 891 13 74 

 

Informacja

Jeżeli zamawiana prenumerata, obejmuje numery na przełomie roku 2015/2016, to otrzymają Państwo dwie faktury. Jedna faktura na numery z 2015 roku, natomiast druga na numery z 2016 roku wg cennika na 2015 rok.

Formularze zamówienia na prenumeratę czasopism Wydawnictwa SIGMA-NOT dostępne są  na stronach poszczególnych tytułów, a formularz zbiorczy (umożliwiający zaprenumerowanie od razu kilku tytułów) – po kliknięciu w pole poniżej. 

·  FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA WYDAWNICTWA SIGMA-NOT

 

Prenumerata ciągła

Ta oferta, wprowadzona została z myślą o Państwa wygodzie, to tak zwana Prenumerata ciągła w wersji PLUS. Państwo zamawiacie nasze czasopisma tylko raz, a prenumerata przedłużana jest przez nas automatycznie z roku na rok, aż do momentu złożenia przez Państwa rezygnacji. Korzystając z tej oferty, nie musicie Państwo pamiętać pod koniec każdego roku o odnowieniu prenumeraty na rok następny, a ponadto Wydawnictwo SIGMA-NOT udzieli Państwu 10% bonifikaty na prenumerowane tytuły oraz na dostęp do Portalu Informacji Technicznej.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA Prenumeraty Ciągłej (plik .pdf)

 

Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach), do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT, ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa.

 

Czasopisma innych wydawców można zaprenumerować w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT w wariantach

· prenumerata roczna w wersji papierowej,

· prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA INNYCH WYDAWCÓW

Wydawnictwo SIGMA-NOT proponuje Państwu usługi w zakresie publikacji reklam, ogłoszeń lub artykułów sponsorowanych na łamach wszystkich wydawanych przez siebie czasopism. Nie ograniczamy jednak naszych usług do jedynie papierowej formy. Oferujemy Państwu również możliwość emisji na naszym Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl oraz stronach redakcyjnych poszczególnych tytułów. Służymy pomocą edytorską przy tworzeniu materiałów promocyjnych.

Pozostajemy do Państwa dyspozycji i chętnie odpowiemy na wszystkie pytania.

KONTAKT:

Dział Reklamy i Marketingu
ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa skr. poczt. 1004
tel./faks: 22 827 43 65 
e-mail: reklama@sigma-not.pl

Pliki do pobrania:

Druk zamówienia wraz z warunkami zamieszczania reklam.

Cennik ogłoszeń i reklam kolorowych oraz czarno-białych w czasopismach Wydawnictwa

Cennik e-reklam na stronach Portalu Informacji Technicznej

Warunki techniczne umieszczania e-reklamy na stronach Portalu Informacji Technicznej

Wydawnictwo SIGMA-NOT, należące do Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych - Naczelnej Organizacji Technicznej, to największy polski wydawca prasy fachowej o ukierunkowaniu technicznym. Jako zorganizowana oficyna działa od 1949 r., a najstarszy wydawany tytuł - „Przegląd Techniczny” - liczy sobie 150 lat.

W portfolio Wydawnictwa SIGMA-NOT znajdują się obecnie 32 unikalne tytuły prasy fachowej. Czasopisma te działają na wielu płaszczyznach i są skierowane do wszystkich zainteresowanych tematami naukowo-technicznymi zarówno zawodowo, jak i czysto hobbystycznie, poszerzając ich kulturę techniczną. Czyta je miesięcznie ponad 200 tys. osób, które mogą w nich odnaleźć interesujące ich artykuły o nowinkach technicznych, najświeższych osiągnięciach naukowych, popularnych problemach w danej dziedzinie, a także analizy rynku, komentarze do bieżących wydarzeń gospodarczych oraz relacje z imprez i konferencji naukowo-technicznych.

Ofertę Wydawnictwa poszerzają publikacje książkowe; obecnie w sprzedaży jest pozycja książkowa „22 zadania służby BHP – standardy działania” autorstwa Lesława Zielińskiego oraz "ADR, REACH, CLP Niebezpieczne Chemikalia Poradnik" Bolesława Hancyka.

Poza czasopismami i książkami, nieprzerwanie od 1952 r. SIGMA-NOT wydaje również „Terminarz Technika” – wygodny kalendarz, zawierający - poza kalendarium - podstawowe informacje techniczne, świetnie znany już trzem pokoleniom polskich inżynierów.

Wszystkie artykuły opublikowane w czasopismach SIGMA-NOT począwszy od 2004 roku dostępne są także w wersji elektronicznej na Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl, który przeglądają Państwo w tej chwili. Każdy artykuł można kupić poprzez sms, e-płatności, lub posługując się tradycyjnym przelewem, a także w ramach dostępu do „Wirtualnej Czytelni”. Prenumeratorzy czasopism w wersji PLUS mogą korzystać za pośrednictwem „Wirtualnej Czytelni” z bazy artykułów zaprenumerowanego tytułu bez ograniczeń.

Wydawnictwo SIGMA-NOT ma w swoich strukturach Drukarnię oraz Zakład Kolportażu, które świadczą także usługi klientom zewnętrznym.

Zapraszamy do lektury i współpracy!

Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11 tel.: 22 818 09 18, 22 818 98 32
00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004 e-mail: sekretariat@sigma-not.pl

Kontakt w sprawie zakupów internetowych - tel. 601318457, sigmanot@gmail.com

NIP: 524-030-35-01
Numer KRS: 0000069968
REGON: 001408973
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy
Numer konta bankowego: Bank PKO BP 86 1020 1042 0000 8102 0010 2582
Numer konta bankowego dla prenumeraty: Bank PKO BP 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577