• Jubileusz

    Gospodarka Wodna

    Jesienią 1935 roku ukazał się pierwszy numer miesięcznika Gospodarka Wodna, czasopisma Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych (SITWM)

  • O czasopiśmie

    Gospodarka Wodna

    Szeroko rozumiana problematyka gospodarki wodnej, łącznie z ochroną środowiska. Zagadnienia hydrologii, hydrauliki, hydrogeologii..

  • Aktualności

    Światowy Dzień Wody

    Światowy Dzień Wody (World Water Day) obchodzimy w tym roku już po raz 21. Tym razem hasłem jest zrównoważony rozwój w odniesieniu do środowiska wodnego.

  • Aktualności

    120-lecie Przekopu Wisły

    Budowa Przekopu Wisły zaczęła się w gminie Cedry Wielkie – powiedział wójt Janusz Goliński na uroczystości odsłonięcia kamienia...

  • Aktualności

    Północna Brama Warszawy

    Projekt „Studium możliwości wykonania progu stabilizacyjnego poziomu wody w Wiśle na odcinku Warszawy...

  • O Gospadarce Wodnej
  • Światowy Dzień Wody
  • 120-lecie Przekopu Wisły
  • Północna Brama Warszawy

2019-5

zeszyt-5867-gospodarka-wodna-2019-5.html

 
W numerze m.in.:
Wpływ regulacji prawnych na rozwój ochrony wód (MAREK GROMIEC)
P rawo wodne w wielu państwach, będące podstawowym instrumentem polityki państwa w gospodarce wodnej, spełnia również szereg funkcji w dziedzinie ochrony wód przed zanieczyszczeniami, a w wielu przypadkach również funkcję kreowania i wdrażania postępu techniczno-technologicznego oraz innowacyjnych rozwiązań, szczególnie w oczyszczaniu ścieków i przeróbce osadów ściekowych. Należy przypomnieć, że dopiero w połowie XVIII wieku w Europie zdano sobie sprawę ze skutków nie oczyszczania lub niewłaściwego oczyszczania ścieków i ich wpływów na zaopatrzenie ludności w wodę, które wywoływały wiele chorób i epidemii związanych z wodą. Powyższe spowodowało znaczy wzrost zainteresowania oczyszczaniem ścieków w wielu państwach, w których zaczęły pojawiać się różne metody ich oczyszczania. PIERWSZE PRAWO OCHRONY WÓD W XVIII w., pod względem rozwiązań instytucjonalnych i prawnych związanych z ochroną wód zaczęła przewodzić Anglia, gdzie już w 1865 r. została powołana Królewska Komisja ds. Zanieczyszczenia Rzek, następnie reaktywowana w 1874 r. W wyniku działalności tej komisji, w 1876 r., został wydany Akt Zapobiegania Zanieczyszczeniu Rzek, w którym niestety nie zaproponowano rozwiązań technicznych uniemożliwiających dalszą degradację wód. Dlatego, w 1898 r., powołano Królewską Komisję ds. Unieszkodliwiania Ścieków Komunalnych, która w 1908 r. nie tylko zarekomendowała test BZT5 (5-dobowego Biologicznego Zapotrzebowania Tlenu) do praktycznego stosowania, ale również w 1912 r. przyjęła znane standardy jakości odpływu ścieków (30 : 20 + pełna nitryfikacja). Wprowadzenie w życie powyższych standardów wymagało zastosowania nowych rozwiązań technologicznych dla oczyszczania ścieków w Anglii i w różnych państwach, w tym w USA. Pewnym przełomem było odkrycie w Anglii jednej z głównych metod biologicznego oczyszczania ścieków - metody osadu czynnego co było ściśle związane z połączeniem nauki i praktyki. Początkowo metoda osadu czynnego, z różnym... więcej»

Polska gospodarka wodna w Unii Europejskiej (JOANNA KOPCZYŃSKA)
M ija 15 lat od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Dla gospodarki wodnej oznaczało to dużą zmianę zarówno w podejściu do samego gospodarowania wodami, jak i do instytucji odpowiedzialnych za realizację na wodach polityki wspólnotowej. Polska już kilka lat wcześniej przygotowywała się do tego procesu. W 2001 r. znowelizowano m.in. ustawę Prawo wodne, właśnie pod kątem przygotowania się do akcesji. Z momentem przystąpienia do UE rozpoczęło się w Polsce wdrażanie zapisów Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz jej dyrektyw "córek". Przystąpienie oznaczało również dostęp do środków unijnych na finansowanie inwestycji zarówno rządowych jak i samorządowych. Możliwość realizacji inwestycji jest jednak obwarowana szeregiem wymogów zarówno proceduralnych, jak i prawnych - w tym zakresie ich wdrażanie wymagało również wdrożenia prawa z innych obszarów kompetencji UE, jak np. prawo zamówień publicznych, dostęp do informacji o środowisku i dyrektywa siedliskowa odnosząca się do obszarów Natura 2000. Dziś Polska realizując inwestycje opiera się na prawie UE oraz krajowym. Projekty są wybierane w ramach wielowariantowych analiz, w których kwestie ochrony środowiska należą do kluczowych aspektów. W uzgadnianiu inwestycji biorą udział wszystkie zainteresowane strony, od momentu ich umieszczenia w planach sektorowych do chwili wydania pozwolenia na budowę. OCZYSZCZANIE ŚCIEKÓW Na początku największy nacisk został położony na wdrażanie zapisów dyrektywy w sprawie oczyszczania ścieków komunalnych. Już w samym Traktacie zinwentaryzowano potrzeby w tym zakresie, wraz ze wskazaniem aglomeracji zobowiązanych do uporządkowania swojej gospodarki ściekowej. Zobowiązanie to wynikało także z członkostwa naszego kraju w Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM), kiedy to w 1992 r. powstała mapa wskazująca 52 oczyszczalnie ścieków w Polsce niespełniające norm i zanieczyszczające Bałtyk. Dziś na tej liście pozostaje jeszcze 13 miejsc, ... więcej»

Pierwsze posiedzenie Komitetu Gospodarki Wodnej PAN
Warszawa, 26 kwietnia 2019 r. W dniu 26.04.2019 r. odbyło się inauguracyjne posiedzenie Komitetu Gospodarki Wodnej PAN w kadencji 2019-2022. Komitet powołany został przez Prezydium Polskiej Akademii (uchwała nr 22/2019 z dnia 19 marca 2019 r.). Na przewodniczącego KGW PAN, Prezydium PAN powołało prof. dr hab. inż. Tomasza Okruszko. Skład Komitetu Gospodarki Wodnej PAN na kadencję 2019-2022: 1. prof. dr hab. inż. Kazimierz BANASIK, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Warszawa, 2. dr hab. Piotr BANASZUK, prof. PB, Politechnika Białostocka, 3. dr inż. Anna DUBEL, Akademia Górniczo- Hutnicza, Kraków, 4. dr inż. Jerzy GRELA, MGGP, Kraków, 5. prof. dr hab. inż. Tomasz HEESE, Politechnika Koszalińska, 6. dr hab. Katarzyna IZYDORCZYK, prof. ERCE, Europejskie Regionalne Centrum Ekohydrologii PAN, Łódź, 7. dr ... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
Europejskie morskie wiatraki w 2018 roku.W 2018 r. w Europie zainstalowano 409 nowych morskich turbin wiatrowych o mocy 2,65 GW. Jak wynika z najnowszego raportu branżowej organizacji Wind Europe, oznacza to 18-procentowy wzrost mocy zainstalowanej na naszym kontynencie. Jednakże nowych mocy było o prawie 16% mniej niż w rekordowym dotychczas 2017 r. Całkowita zainstalowana moc morskich wiatraków w Europie wynosi 18,5 GW, co stanowi około 10% całkowitej zainstalowanej mocy energetyki wiatrowej w Europie - reszta mocy pochodzi z elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na lądzie. W sumie w 11 państwach pracują 4543 turbiny na 105 farmach. Około 44% mocy jest zainstalowana w farmach brytyjskich, 34% w niemieckich, 7% w duńskich, 6,4% w belgijskich i 6% w holenderskich... więcej»

Drugi Światowy Szczyt WEX 2019 (Marek Gromiec)
Gaia, Porto (Portugalia), 4-6 marca 2019 r. Drugi Światowy Szczyt (WEX - Woda i Energia), poświęcony gospodarce cyrkulacyjnej, obejmował międzynarodową konferencję pt. "Zastosowanie inteligencji w systemach wody i energii w gospodarce cyrkulacyjnej" oraz fora gospodarcze, dedykowane wybranym regionom świata. Szczyt zgromadził przedstawicieli z ponad 40 państw oraz przedstawicieli kilkudziesięciu firm o zasięgu globalnym. Konferencję otworzył przewodniczący Szczytu Światowego Jim Southworth - prezes firmy BOX Energi (Wielka Brytania), a uczestników powitał Eduardo Vitas Rodrigues - burmistrz miasta Gaia. Referat plenarny wygłosił Perro Ma... więcej»

2019-4

zeszyt-5833-gospodarka-wodna-2019-4.html

 
W numerze m.in.:
Zarządzanie zawodnieniami terenów górniczych w procesie napraw szkód górniczych (DARIUSZ IGNACY)
J ednym ze skutków oddziaływania podziemnej eksploatacji górniczej kopalin są przeobrażenia środowiska wodnego terenów górniczych. Można wyróżnić dwa zasadnicze rodzaje takich przeobrażeń górotworu i powierzchni: okresowe lub trwałe osuszenia oraz okresowe (sezonowe, powodziowe) lub trwałe zawodnienia. Okresowemu (wymuszonemu) odwadnianiu złóż kopalin towarzyszy okresowe osuszanie elementów środowiska. Przywróceniu naturalnych stosunków wodnych może towarzyszyć zasadnicza zmiana rodzaju przeobrażeń środowiska. Dotychczas osuszane elementy środowiska - górotwór i/lub powierzchnia mogą ulec zawodnieniu po przywróceniu naturalnych przepływów wód. Jeśli przewiduje się taką zmianę rodzaju przeobrażeń elementu środowiska, to określa się ją mianem zagrożenia zawodnieniem. W hydrologii to zagrożenie obejmuje powodzie oraz zawodnienia wodogruntowe. W treści tego artykułu przypisywanie zagrożenia zawodnieniem powierzchniom terenów górniczych jest związane z założe- niem przywrócenia w ich granicach swobodnych przepływów wód. W Programie Wodno-Środowiskowym Kraju, zatwierdzonym przez Radę Ministrów w 2010 r., niektóre z odcinków cieków po- wierzchniowych w terenach górniczych, w których przerwano związek hydrauliczny wód z ich odbiornikiem i/lub z wodami podziemnymi, zakwalifikowano jako silnie zmienione części wód. Ich stan oceniono jako zły, zaś ryzyko nieosiągnięcia celów środowiskowych - jako duże. W Programie zawarto dla nich derogacje czasowe wraz z uzasadnieniem: "brak jest dla nich możliwości technicznych ograniczenia wpływu tych oddziaływań, zaś występująca działalność człowieka związana jest ściśle z występowaniem bogactw naturalnych bądź przemysłowym charakterem obszaru". Ramy czasowe dopuszczenia wymuszonych przepływów wód w terenach górniczych określa artykuł 100 ustawy Prawo ochrony środowiska. Stanowi on w szczególności, że: "każdy, kto czasowo doprowadził do zmiany stosunków wodnych, jest obowiązany do podjęcia działań w celu ich przywróc... więcej»

Prof. dr inż. Jan Zieliński 1931-2019 (Marek Gromiec)
Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość, że w dniu 8 lutego 2019 r., w wieku 88 lat, zmarł prof. dr inż. Jan Zieliński - wybitny hydrotechnik i nestor gospodarki wodnej. Urodził się 2 stycznia 1931 r. w Krześlinie, w rodzinie nauczycielskiej, w której ojciec Kazimierz był kierownikiem szkoły i nauczycielem, a matka Michalina nauczycielką w szkole powszechnej w Mokobodach, powiat Siedlce. Rodzice, w latach 1939-1944 prowadzili działalność konspiracyjną, oboje należeli do AK, a ojciec, major, ps. Bezmian był komendantem Ośrodka III "Osika" Mokobody obwodu ZWZ - AK "Sowa" Siedlce. Po wojnie, matka przeniosła się do szkoły w Siedlcach, a ojciec pracował w spółdzielczości w Warszawie. Po zdaniu matury matematyczno-fizycznej w Liceum im. Żółkiewskiego w Siedlcach, od 1949 r., Janek wraz z całą rodziną zamieszkał w Warszawie i rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1953 r. na Wydziale Budownictwa Wodnego uzyskując dyplom inżyniera budownictwa wodnego. Tytuł magistra inżyniera wodnego uzyskał w 1955 r. Na studiach poznał swoją przyszłą żonę Marię Ozga (nieodżałowaną prof. dr hab. inż. Marię Ozga-Zielińską), z którą zawa... więcej»

Wpływ chropowatości powierzchni koryta o złożonym przekroju na prędkości przepływu wody (ELŻBIETA KUBRAK)
P rzepływ wód wielkich w korytach rzek nizinnych odbywa się zarówno w korycie głównym jak, i w wyżej położonych zale- wach, w których głębokości przepływu są znacznie mniejsze niż w korycie głównym. Z tego względu prędkości przepływu wody w terenach zalewowych są mniejsze niż w korycie głównym. Na zmniejszenie prędkości przepływu wody w terenach zalewowych wpływa także wzrost chropowatości ich powierzchni a często także występująca tam różnorodna roślinność. W poszczególnych częściach złożonego przekroju koryta wy- stępują więc strumienie wody o zróżnicowanych prędkościach przepływu. Lepkość wody uniemożliwia występowanie nieciągłości prędkości na granicach tych strumieni, pokrywających się z granicą koryta głównego i terenów zalewowych. W obszarze tym tworzy się strefa przepływu o znacznym gradiencie prędkości wody, która generuje wielkoskalowe wiry o pionowej osi [van Prooijen i in. 2005]. Wskutek zróżnicowania prędkości występuje transfer pędu mas wody z koryta głównego do terenu zalewowego, wzrost głębokości wody w terenie zalewowym i ponowny przepływ wody w kierunku koryta głównego. Proces wymiany pędu wraz z tworzeniem się struktur wirowych w rejonie połączenia terenów zalewowych i koryta głównego określono pojęciem "efektu kinematycznego" [Żeleźniakow 1950], a współcześnie interakcją strumieni [Kubrak E. i in., 2019]. W efekcie, zmniejsza się prędkość wody w korycie głównym i jednocześnie wzrasta prędkość i głębokość przepływu strumienia w części terenów zalewowych przylegających do koryta głównego. Zróżnicowanie chropowatości powierzchni koryta głównego i terenów zalewowych intensyfikuje proces tworzenia wirów i przepływów wtórnych w korycie głów- nym i ma wpływ na przepustowość koryta o złożonym przekroju [Shiono, Knight 1991, Tominaga, Nezu 1991, van Prooijen i in. 2000]. Wartości prędkości przepływu wody w korycie głównym i na terenach zalewowych są uzależnione od głębokości wody w korycie głównym i terenach zalewowych, spadku ... więcej»

Zawartości miedzi, niklu i ołowiu w profilu podłużnym wód Jeziora Licheńskiego (KRZYSZTOF BERLEĆ, ADAM TRACZYKOWSKI, KATARZYNA BUDZIŃSKA, BOŻENA SZEJNIUK, MAGDALENA MICHALSKA, RAFAŁ PASELA)
C oraz częściej - obok zanieczyszczeń wód powierzchniowych związkami biogennymi, powodującymi eutrofizację - dużym problemem staje się obecność w wodzie substancji niepożąda- nych o charakterze mikrozanieczyszczeń takich jak: metale ciężkie, WWA, zanieczyszczenia ropopochodne czy pestycydy. Związki te są szczególnie niebezpieczne ze względu na to, że już przy bardzo niskich stężeniach mogą wywoływać efekty szkodliwe w stosunku do człowieka jak i środowiska. Ponadto mają one zdolność do kumulowania się w organizmach ludzi i zwierząt, co dodatkowo potęguje ich toksyczność [2]. Dlatego też monitoring emisji tych substancji, a także ich obiegu w ekosystemach naturalnych po- winien stać się priorytetem dla służb oraz instytucji zajmujących się ochroną środowiska. Skład chemiczny wód warunkują: lokalizacja zbiornika lub cieku wodnego, procesy naturalne zachodzące w środowisku wodnym oraz dopływ zanieczyszczeń obcego pochodzenia [3]. Jednym z wyznaczników nasilenia antropopresji są metale ciężkie odprowadzane do wód powierzchniowych ze ściekami przemysłowymi i komunalnymi oraz zmywane z pól i łąk, gdzie dostają się jako domieszki nawozów i środków ochrony roślin, z transportu oraz z emisji pyłowych trafiających do atmosfery [4]. Metale ciężkie powszechnie uznaje się za szczególnie szkodliwe dla środowiska przyrodniczego. Ich obecność jest notowana w wodzie, atmosferze oraz w glebie. Metale docierające do ekosystemów wodnych mają swe źródło w procesach geochemicznych: pochodzące z ośrodka skalnego, powstające w wyniku procesów geologicznych i hydrogeologicznych [6, 13]. Podwyższone stęże- nie mikroskładników (Au, Ag, Cu, Mn, Fe, Co, Ni, Zn, U, Cd, Cu, Pb) w wodach jest najczęściej związane ze strefami występowania określonych złóż lub lokalnych nagromadzeń minerałów zawie- rających dany pierwiastek. Obecność metali w wodach jest także wynikiem antropopresji (przemysł, komunikacja, oczyszczalnie ścieków, produkty ubocz- ne z kopalni metali) [1... więcej»

FAKTY
Partnerstwo dla rozwoju żeglugi śródlądowej Bydgoszcz, 19 lutego 2019 r. Dobiega końca realizacja międzynarodowe- go projektu EMMA, którego efektem jest między innymi wspólne opracowanie przez samorząd województwa i władze Bydgoszczy Studium lokalizacyjnego platformy multimodalnej Bydgoszcz- -Solec Kujawski. Planowana jest kontynuacja tego przedsięwzięcia, polegająca na organizacji rejsów promujących korzyści płynące z rozwoju żeglugi śródlądowej. Celem projektu EMMA było zwiększenie świadomości o korzyściach, jakie niesie za sobą transport morski i śródlądowy. Warte 4,4 mln euro przedsięwzięcie jest współfinansowane w ramach transnarodowego programu Interreg Region Morza Bałtyckiego. Realizuje je 21 part- nerów z Finlandii, Szwecji, Niemiec, Litwy i Polski oraz 43 partnerów stowarzyszonych z 6 krajów. Projekt realizowały wspólnie władze Bydgoszczy Konferencja ISOK - BEZPIECZNE SPOŁECZEŃSTWO, ŚRODOWISKO, GOSPODARKA Warszawa, 25 lutego 2019 r. W konferencji inaugurującej wdrożenie Informatycznego Systemu Osłony Kraju - "ISOK - BEZPIECZNE SPOŁECZEŃSTWO, ŚRODOWISKO, GOSPODARKA" wzięli udział m.in.: Przemysław Daca - prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (PGW WP), Przemysław Ligenza - dyrektor naczelny Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej - Państwowego Instytutu Badawczego (IMGW-PIB), Paweł Przygrodzki - kierownik Centrum Służby Prognoz Hydrologicznych IMGW-PIB, Waldemar Izdebski - Główny Geodeta Kraju, Witold Skomra - Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (RCB), Andrzej Szostek - prezes GISPartner. Konferencję rozpoczął Przemysław Daca, prezes PGW WP, słowami: "Mamy to!". Po prawie 10 latach wytężonej pracy do użytku oddany został innowacyjny Informatyczny System Osło- ny Kraju (ISOK), którego celem jest zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w odniesieniu do zagrożeń naturalnych. Przemysław Ligenza - dyrektor naczelny IMGW-PIB, podczas konfe- rencji przedstawił system ISOK. Wyjaśnił, w jaki sposób będzie można otrzymywać o... więcej»

2019-3

zeszyt-5802-gospodarka-wodna-2019-3.html

 
W numerze m.in.:
O aktualizacji planów gospodarowania wodami (PRZEMYSŁAW GRUSZECKI)
GŁÓWNE PRZESŁANKI AKTUALIZACJI Planowanie w gospodarowaniu wodami obejmuje dwanaście dokumentów planistycznych. Wszystkie dokumenty wymienia art. 315 ustawy Prawo wodne. Można je pogrupować w bloki: ● dotyczące ochrony wód morskich, ● ochrony przed powodzią - czyli zarządzania ryzykiem powodziowym, ● przeciwdziałania skutkom suszy, ● plany gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy. Departament Zarządzania Środowiskiem Wodnym PGW Wody Polskie, prowadzi intensywne prace przygotowawcze do drugiej aktualizacji dokumentów ujętych w ostatnim bloku - plany gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy. Trwa obecnie trzeci sześcioletni cykl planistyczny. Ta cykliczność, charakterystyczna dla wszystkich dyrektyw ramowych, niezależnie od tego, jakiego komponentu dotyczą, oparta jest na modelu zarządzania środowiskiem, który składa się z kilku kroków. Można go scharakteryzować w następujący sposób: zorientuj się, co dzieje się na twoim terenie zainteresowania i dokonaj pełnej analizy czynników społecznych, środowiskowych, gospodarczych, następnie sprawdź, jaki wpływ na środowisko wodne mają procesy związane z tymi czynnikami, wreszcie oceń reakcję środowiska na zidentyfikowaną presję antropogeniczną i zaplanuj działania naprawcze. W tym cyklu zweryfikowaliśmy już wykaz i podział jednolitych części wód. Mówimy o gospodarowaniu wodami w ujęciu zlewniowym, ale jednocześnie o takim gospodarowaniu, które bierze pod uwagę funkcjonowanie ekosystemów wodnych. Rzeka z punktu widzenia hydrologicznego jest oczywiście całością. Natomiast z punktu widzenia warunków do życia w niej, nie zawsze taką pozostanie. Wystarczy przyjrzeć się którejś z rzek, np. Wiśle. Analizując warunki w jej górnym biegu, np. w Wisełce czy Ustroniu, a następnie w Warszawie, Toruniu, a potem gdzieś przy ujściu do Bałtyku stwierdzimy, że rzeka ma tę samą nazwę i oczywiście jest ciągła, ale w różnych miejscach ma inną prędkość przepływu, morfologię k... więcej»

Przemysław Daca Prezes Wód Polskich zachęca młodych do pracy w gospodarce wodnej
- Chcemy budować nowy system zarządzania zasobami wodnymi w Polsce - mówi Przemysław Daca. Prezes Wód Polskich przekonuje, że praca w sektorze gospodarki wodnej ma dużą przyszłość.Red: Zacznijmy od sukcesów oraz wyzwań przed jakimi stanęły Wody Polskie w pierwszym roku funkcjonowania. W jednym z wywiadów powiedział Pan, że był to najtrudniejszy rok w Pana karierze zawodowej. Dlaczego? Przemysław Daca, Prezes Wód Polskich: Pierwszego stycznia ubiegłego roku weszła w życie konieczna reforma scalająca gospodarkę wodną. Była to największa zmiana w tym sektorze na terenie Europy od kilkudziesięciu lat. Powstały Wody Polskie, które przejęły kompetencje byłych regionalnych zarządów gospodarki wodnej, wojewódzkich zarządów melioracji i urządzeń wodnych i częściowo powiatów. Wody Polskie przejęły również pracowników tych urzędów. Zupełnie nowy układ zarządzania został dostosowany do hydrograficznego podziału naszego kraju. Zmieniono system finansowania gospodarki wodnej. Wody Polskie jako państwowa osoba prawna mogą naliczać i pobierać opłaty za wiele sposobów korzystania z wód. Mogą również przeznaczać pieniądze na swoje statutowe cele. Zarządzanie gospodarką wodną w momencie tak dużej reformy nie jest łatwe. Wody Polskie są jednym z największych podmiotów państwowych w Polsce. Nic dziwnego, że towarzyszą temu różne emocje. Musimy jednak pamiętać, że do niedawna gospodarka wodna w Polsce była w zapaści. Jako państwo nie spełnialiśmy podstawowych wymogów wynikających z unijnej tzw. Ramowej Dyrektywy Wodnej. Byliśmy pod specjalną kuratelą Ko... więcej»

Światowy Dzień Wody 2019 (Wojciech Majewski)
Leaving no one be hind Tegoroczne hasło Światowego Dnia Wody, który obchodzimy 22 marca każdego roku, ma bardzo ogólne, ale jednocześnie bardzo istotne znaczenie. Leaving no one behind możemy rozumieć jako stwierdzenie, że pod względem zaopatrzenia w wodę i ochroną przed jej niszczącym działaniem, wszyscy ludzie na kuli ziemskiej nie powinni być pozostawieni sami sobie. Bardzo aktualne jest tu powszechnie znane stwierdzenie: Whoever you are, wherever you are, water is your human right. (Kimkolwiek jesteś, gdziekolwiek jesteś, woda jest twoim ludzkim prawem). Hasło to często pojawia się w formie: Water for society including all (woda dla społeczności włączając wszystkich). Światowy Dzień Wody (World Water Day) obchodzimy w tym roku już po raz 25. Minęło ćwierć wieku odkąd problem wody pojawił się jako niezwykle istotny dla ludzkości (1993 r.). W każdym roku ŚDW obchodzony był pod wybranym hasłem. Można było wtedy wyodrębnić pewien bardzo istotny problem gospodarki wodnej i zwrócić na niego szczególną uwagę. Z biegiem lat okazało się jednak, że problem wody na naszym globie, szczególnie wody słodkiej, staje się coraz bardziej złożony i dotyka coraz więcej aspektów naszego życia. Z drugiej strony okazuje się, że mamy coraz więcej czynników, które oddziałują na stan i gospodarowanie zasobami wód. Podstawowym problemem jaki okazał się istotny dla naszego rozwoju i życia na kuli ziemskiej jest zrównoważony rozwój. Może on być odniesiony do wielu dziedzin naszego życia, w tym jednak przede wszystkim w odniesieniu do zasobów wody słodkiej i ich środowiska wodnego. Pojęcie zrównoważony rozwój (sustainable development) zostało powszechnie przyjęte w 1992 r. na konferencji ONZ w Rio de Janeiro, która odbywała się pod hasłem środowisko i rozwój (Environment and Development). Rozważania te brały pod uwagę środowisko, aspekty społeczne i ekonomiczne, jak również dobro ogółu ludzi dziś i w przyszłości. Wszystkie kraje należące do Organiz... więcej»

FAKTY
Rozbudowa Systemu Monitoringu Ryzyka Powodziowego (SMoRP).Funkcjonujący w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gdańsku System Monitoringu Ryzyka Powodziowego (SMoRP), zostanie zanalizowany pod kątem możliwości rozbudowy. Szczegółowego przeglądu dokona wyłoniona w przetargu firma P. H. U. TELSAT Grzegorz Kawka z Gryfic. Umowę w imieniu RZGW w Gdańsku podpisał z-ca dyrektora ds. powodzi i suszy Krzysztof Roman. Podpisana umowa na zadanie "Analiza systemu pozyskiwania informacji o zagrożeniu powodziowym na obszarze Żuław" przewiduje w ciągu sześciu miesięcy wykonanie następujących działań: - analiza istniejących punktów monitoringu wizyjnego wraz z oceną możliwości rozbudowy systemu monitoringu wizyjnego rzeki Wisły o nowe punkty monitoringu; - analiza istniejących punków monitoringu telemetrycznego pozostających w dyspozycji RZGW... więcej»

Przegląd i aktualizacja wstępnej oceny ryzyka powodziowego (AGNIESZKA ŚLIWA)
C harakterystyka zagrożenia powodziowego, określenie obszarów występowania ryzyka powodziowego, ocena jego rozmiaru oraz umiejętność zarządzania nim stanowią istotne elementy procesu zarządzania kryzysowego w naszym kraju. Powódź jako zagrożenie mogące spowodować wystąpienie sytuacji kryzysowej charakteryzuje się znacznym prawdopodobieństwem wystąpienia oraz dużymi skutkami dla bezpieczeństwa narodowego. Skuteczność działań podejmowanych w fazie reagowania na zagrożenie jest uzależniona od wielu czynników, w tym od dokładności wykonania oceny ryzyka zagrożenia w fazie przygotowania na jego wystąpienie. Opracowanie projektów strategicznych dokumentów planistycznych związanych z zarządzaniem ryzykiem powodziowym należy do ustawowych zadań Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Jednym z tych dokumentów jest wstępna ocena ryzyka powodziowego. ZAGROŻENIE POWODZIOWE A RYZYKO POWODZIOWE Występowanie zagrożenia powodziowego na danym terenie oznacza duże prawdopodobieństwo wystąpienia tam zjawiska powodzi, czyli zgodnie z definicją podaną w art. 16 pkt 43 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne "czasowego pokrycia przez wodę terenu, który w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołanego przez wezbrania wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych". Natomiast ryzyko powodziowe, zgodnie z art. 2 Dyrektywy 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, oznacza kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i prawdopodobieństwa wystąpienia związanych z powodzią potencjalnych negatywnych konsekwencji dla zdrowia ludzkiego, środowiska, dziedzictwa kulturowego i działalności gospodarczej. Zatem znaczące ryzyko powodziowe występuje na pewnym obszarze dopiero wtedy, gdy stwierdzone tam wysokie zagrożenie powodziowe wiąże się z dużym prawdopodobień... więcej»

2019-2

zeszyt-5768-gospodarka-wodna-2019-2.html

 
W numerze m.in.:
KRONIKA HYDRO 2018 Gdańsk, 15-17 października 2018 r. (Wojciech Majewski)
W Gdańsku, w siedzibie Amberexpo, odbyła się coroczna międzynarodowa konferencja poświęcona szeroko pojętej energetyce wodnej, budowie oraz eksploatacji zapór wodnych, jak również wielu problemom związanym z tą działalnością. Organizatorem konferencji było międzynarodowe czasopismo Hydropower & Dams. W konferencji wzięło udział ok. 900 uczestników z 76 krajów reprezentujących wszystkie kontynenty. Towarzyszyła jej techniczna wystawa, w której uczestniczyło 160 wystawców. Konferencja objęła 36 sesji dotyczących różnej problematyki, prowadzonych równolegle; łącznie przedstawiono 214 referatów. Wystawa Techniczna (Exhibition) była jednym z istotniejszych elementów HYDRO 2018 i trwała przez 3 dni. Podstawowym celem były spotkania biznesowe między delegatami na konferencję i przedstawicielami przemysłowych organizacji, którzy pokazywali swoje produkty i usługi. Wystawcami byli konsultanci, kontraktorzy, wytwórcy oraz profesjonalne organizacje. Plenarna sesja otwarcia konferencji odbyła się w poniedziałek 15 października rano. Otwarcia dokonała Alison Bartle, dyrektor międzynarodowej organizacji Aqua- -Media, wydawcy Hydropower & Dams. W swoim wyst... więcej»

FAKTY
Gospodarowanie wodą w małych zlewniach Warszawa, 30 listopada 2018 r. W Centrum Wodnym Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW odbyło się seminarium dotyczące potrzeb, uwarunkowań oraz systemów działań dla zwiększenia retencyjności zlewni. Referaty wygłosili: - prof. dr hab. inż. Tomasz Okruszko, dr inż. Dorota Pusłowska-Tyszewska: Wielokryterialna ocena potrzeb i możliwości zwiększenia retencyjności zlewni; - dr inż. Ignacy Kardel, dr inż. Dorota Pusłowska- -Tyszewska: Aplikacja FroGis - narzędzie wspomagające proces planowania obiektów małej retencji; - prof. dr hab. inż. Edward Pierzgalski: Wykorzystanie systemów melioracyjnych do poprawy stanu zasobów wodnych w małych zlewniach. Seminarium zakończyła burzliwa dyskusja dotycząca problemów związanych ze współczesnymi możliwościami kształtowania i wykorzystania zasobów wód powierzchniowych w małych zlewniach, a także ich ograniczeniami. Rok 2019 Rokiem Ligi Morskiej i Rzecznej Warszawa, 12 grudnia 2018 r. W setną rocznicę powołania stowarzyszenia, które rozpoczę... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI
Aprobata tunelu pod cieśniną Fehmarn Resort transportu niemieckiego kraju związkowego Schleswig-Holstein, mimo obiekcji ze strony obrońców środowiska, wydał zgodę na budowę nowego tunelu drogowo- kolejowego łączącego Niemcy z Danią. Formalnej zgody jeszcze nie ma, jednakże Ministerstwo Transportu Schleswig-Holstein ogłosiło 28 grudnia 2018 r., że zatwierdzenie planu tunelu Fehmarn jest gotowe do podpisania. Zgodnie z niemieckimi przepisami inwestor Femern A/S ma 14 dni na sprawdzenie zatwierdzenia przed jego podpisaniem. Jednakże w tym czasie mogą być wprowadzane tylko drobne zmiany redakcyjne. Spółka Femern A/S wystąpiła o zgodę na budowę tunelu jeszcze w 2013 r. Strona duńska podjęła dwa lata później pozytywną decyzję, natomiast w Niemczech trwało to znacznie dłużej. Przyczyną opóźnienia była konieczność rozpatrzenia ponad 12 tys. zastrzeżeń, jakie zgłoszono wobec wniosku. Wraz z technicznymi załącznikami liczył on 14 tys. stron. Faktyczne zatwierdzenie planu jest dokumentem prawnym obejmującym ponad 1000 stron. Oparte jest na wspomnianym wyżej 14 000 stronicowym wniosku przygotowanym przez Femern A/... więcej»

Koncentracje metali ciężkich (Cu, Zn, Pb, Co, Cd, Hg) w muszlach mięczaków słodkowodnych z obszaru estuarium Odry i wybranych jezior Pomorza Zachodniego (STANISŁAW PIOTROWSKI)
Z różnicowanie zawartości Cu, Zn, Cd, Fe, Mn u różnych gatunków mięczaków pochodzących z tego samego biotopu jest prawdopodobnie związane ze specyfiką gatunku, a także sposobu odżywiania się [Parsons i in. 1973]. Wielu autorów twierdzi, że zwierzęta żerujące na osadach lub filtrujące wodę absorbują więcej metali niż gatunki roślinożerne [Parleman i Meili 1993]. Niektóre metale są związane z muszlą i cząstkami fosforanowymi w tkankach miękkich [Nott i Nicolaidou 1993]. Zagadnienie obecności metali ciężkich i czynników wpływających na ich koncentracje w muszlach jest stosunkowo mało poznane. Muszle, co istotniejsze, mogą odgrywać w ekosystemach swoiste czasowe "więzienie" dla metali ciężkich, a więc przyczyniać się do ich czasowej eliminacji z geochemicznego obiegu [Bertine i Goldberg 1972]. Obserwuje się od kilkudziesięciu do kilkuset razy niższe koncentracje metali w muszlach niż w tkankach miękkich [Bertine i Goldberg 1972]. Podobne relacje, ale tylko w odniesieniu do Pb, obserwowali Bolognani-Fantin i in. (1982). Z kolei Imlay (1982) obserwował zupełnie odwrotne relacje - wysokie koncentracje metali w muszlach Unionidae w relacji do tkanek miękkich: dla Pb - koncentracje 450 razy wyższe; dla Cd - koncentracje 100 razy wyższe; dla Cu - koncentracje 6 razy wyższe. Wartości rzędu od kilku do kilkuset μg/g suchej masy (=ppm) i czasami porównywalne z poziomem metali w tkankach miękkich, choć z reguły niższe o rząd wielkości, obserwowali Bias i Karbe (1985) oraz Jurkiewicz-Karnkowska (1989a, b). Część metali ciężkich tworzy luźne powiązania z zewnętrzną częścią muszli, tzw. konchioliną. Inna z kolei część metali, zwłaszcza Cd, Co, Mn, Pb, Sr, jest silnie związana z węglanami, głównie aragonitem tworzącym muszle [Babukutty i Chacko 1992; Bias i Karbe 1985; Imlay 1982; Onuma i in. 1979; Sturesson 1978]. Z tymi sformułowaniami w parze idzie sugestia, że mięczaki o dużych muszlach, szczególnie małże z rodzaju Un... więcej»

Przegląd doświadczeń związanych z rozbiórką zapór wodnych na świecie oraz z usuwaniem i utylizacją osadów zgromadzonych w czaszach likwidowanych zbiorników zaporowych Artykuł dyskusyjny Część II (TOMASZ MIKOŁAJCZYK, PRZEMYSŁAW NAWROCKI)
PROBLEM SEDYMENTÓW ZGROMADZONYCH W CZASZACH LIKWIDOWANYCH ZBIORNIKÓW ZAPOROWYCH I ICH WPŁYWU NA EKOSYSTEM RZECZNY Największym problemem towarzyszącym procesowi rozbiórki zapór są zgromadzone w czaszach zbiorników zaporowych sedymenty i ich los w trakcie i po rozbiórce zapory [Kondolf 1997, Shuman 1995, TCGRDHF 1997, Stroud 2012]. Należy jednak pamiętać, że sedymenty są integralną częścią geoekosystemu (rzecznego oraz morskiego) i gdyby nie zapora, zostałyby przemieszczone wzdłuż kontinuum rzecznego, gdzie pełniłyby istotne dla geoekosystemu funkcje [Rathburn i Wohl 2002]. Ilość i jakość osadów jest czynnikiem determinującym sposób rozbiórki zapory, a w skrajnych sytuacjach czynnikiem decydującym nawet o tym czy daną zaporę można rozebrać, czy też nie [Stroud 2012, Evans 2015]. Gromadzone przez dziesię... więcej»

2019-1

zeszyt-5741-gospodarka-wodna-2019-1.html

 
W numerze m.in.:
Rok Odry i co dalej? (Ewa Owczarek-Nowak)
W połowie 2017 r. samorząd województwa dolnośląskiego wystąpił z bardzo ciekawą inicjatywą. Pomysł polegał na tym, aby sejmiki wszystkich województw położonych nad Odrą ogłosiły rok 2018 Rokiem Rzeki Odry. Osobą, która jako pierwsza zaczęła mówić o samorządowym roku rzeki Odry, jest dr Ewa Rzewuska - radna sejmiku dolnośląskiego, a przy tym osoba, która Odrze i jakości jej wód poświęciła ogromną część swojego bogatego życia zawodowego. Idea samorządowego roku Odry spotkała się z dużym zainteresowaniem. Rok 2017 był bardzo dobrym momentem na rozpoczęcie dyskusji o gospodarczym wykorzystaniu rzek w możliwie szerokim gronie. Tematów było (i nadal jest) sporo: powoli konkretyzujące się plany dotyczące Odry, ratyfikacja porozumienia AGN, pierwsze dokumenty strategiczne dotyczące modernizacji Odrzańskiej Drogi Wodnej, sukcesywnie pojawiające się pytania i wątpliwości czy różne opinie o roli, jaką rzeka powinna wypełniać w życiu społeczności nadrzecznych, regionu i kraju. Obchody Roku Odry stały się znakomitą okazją do tego rodzaju rozmów. Pierwszym województwem, które ogłosiło rok 2018 rokiem rzeki Odry, było województwo dolnośląskie (uchwała Sejmiku Województwa Dolnośląskiego nr XL/1283/17 z dnia 26 października 2017 r.), następnie województwo śląskie (uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego nr V/46/2/2017 z dnia 20 listopada 2017 r.) i lubuskie (stanowisko Sejmiku Województwa Lubuskiego z dnia 20 listopada 2018 r.). Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego ustanowił rok ... więcej»

Gospodarowanie zasobami wód - specjalna sesja panelowa w ramach międzynarodowej konferencji naukowej (Piotr P. Małecki, Rafał Miłaszewski)
W dniach 25-26 września 2018 r. w Łodzi odbyła się II Międzynarodowa Konferencja Naukowa pod tytułem "Środowisko przyrodnicze a rozwój". Organizatorami byli: Katedra Ekonomii Rozwoju Uniwersytetu Łódzkiego oraz The Baltic University Programme. W ramach tej konferencji odbyła się specjalna sesja panelowa pod tytułem "Gospodarowanie zasobami wód". Jej współorganizatorem była Sekcja Ekonomiki Użytkowania i Ochrony Wód, działająca przy Polskim Stowarzyszeniu Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych. Celem tej sesji była prezentacja wyników najnowszych badań z zakresu gospodarowania zasobami wodnymi oraz wymiana poglądów i doświadczeń. Obrady prowadzili prof. dr hab. inż. Rafał Miłaszewski z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz prof. dr hab. Piotr Małecki z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie - odpowiednio przewodniczący i wiceprzewodniczący Prezydium Sekcji Ekonomiki Użytkowania i Ochrony Wód. W sesji wygłoszono pięć referatów. Poniżej ich tytuły wraz z krótkimi opisami oraz nazwiskami autorów: □ Ekonomiczne aspekty wdrażania przepływów środowiskowych - dr Anna Dubel (Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie), dr inż. Izabela Godyń (Politechnika Krakowska). Zrównoważ... więcej»

Już wiemy, gdzie grożą nam powodzie
Sukcesem zakończyły się prace dotyczące aktualnego stanu obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi w Polsce. Zidentyfikowano rzeki stwarzające największe zagrożenie, czyli kwalifikujące się do wykonania map zagrożenia powodziowego. Oznacza to, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie opublikowało aktualizację Wstępnej Oceny Ryzyka Powodziowego... więcej»

Edward Sokołowski: Rzeka Warta od źródeł do ujścia w fotografiach i liczbach Wyd. Liga Ochrony Przyrody - Zarząd Okręgu w Częstochowie, Częstochowa 2018, str. 151. ISBN 978 - 83 - 916542- 1-7 (Marek Gromiec)
Warta, jedna z głównych rzek Polski i główny prawy dopływ Odry, ma swe źródła na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Pod względem długości (808 km) jest to trzecia rzeka w kraju, a jeżeli uwzględnić tylko długość rzeki znajdującej się na terytorium kraju, to drugą co do długości rzeką w Polsce. Również jest drugą rzeką, po Wiśle, wymienioną w hymnie Polski. Powierzchnia dorzecza wynosi 54,5 km2 i zasila ją 146 dopływów. Dolna Warta stanowi element międzynarodowej drogi wodnej E70, ustalonej w porozumieniu AGN. Warta, w całości na ter... więcej»

Przegląd doświadczeń związanych z rozbiórką zapór wodnych na świecie oraz z usuwaniem i utylizacją osadów zgromadzonych w czaszach likwidowanych zbiorników zaporowych (TOMASZ MIKOŁAJCZYK, PRZEMYSŁAW NAWROCKI)
P roblem budowy zbiorników zaporowych, ich wykorzystania oraz wpływu na rozwój cywilizacyjno-ekonomiczny i środowisko naturalne jest od ponad 100 lat tematem dyskusji, obserwacji i wnikliwych badań naukowych. Tak długi okres dał możliwość zebrania olbrzymiej liczby danych i doświadczeń, które pozwalają na precyzyjną i obiektywną ocenę zjawiska cywilizacyjnego, jakim są zapory wodne i stworzone przez nie zbiorniki zaporowe. Z punktu widzenia ekologii (rozumianej jako dyscyplina naukowa) i ochrony środowiska naturalnego ocena ta była od samego początku i nadal jest negatywna. Zapory i inne urządzenia hydrotechniczne zniszczyły naturalny transfer materii, energii i organizmów w cyklu hydrologicznym rzek i ich dorzeczy jako całości [Pringle 2001]. Biorąc pod uwagę inne aspekty działalności ludzkiej - takie jak rozwój przemysłu i urbanizacji, zależne od dostaw energii elektrycznej, czy rozwój intensywnego rolnictwa przez nawadnianie terenów pustynnych - ocena zapór i zbiorników zaporowych będzie zgoła odmienna - entuzjastycznie pozytywna. Dlatego też budowa i wykorzystywanie zapór wodnych jest tematem niekończących się sporów i dyskusji. Niemniej jednak ponad sto lat doświadczeń w budowie i działaniu zapór wodnych pozwala na wysunięcie wniosku, że nawet jeśli na krótką metę zapory wpływają stymulująco na wiele aspektów życia i działalności ludzkiej, to w perspektywie długookresowej ten wpływ na jakość życia ludzi i niszczone, zmieniane systematycznie środowisko naturalne będzie jednoznacznie negatywny. Przyznała to oficjalnie World Commission on Dams [WCD 2001]. Długa lista negatywnych skutków budowy i funkcjonowania zapór wodnych (dużej części z nich nie byli świadomi ci, którzy planowali i decydowali o budowie zapór) jest ogólnie znana i z każdym rokiem powiększa się w miarę zdobywania nowych doświadczeń i wiedzy m.in. w wyniku prowadzonych badań naukowych. Oto przykłady najważniejszych i bezdyskusyjnych szkód w środowisku i szkód cywilizacyjnych wywo... więcej»

Redakcja:
ul. Ratuszowa 11, pok. 718
03-450 Warszawa
tel.: (0 22) 619 20 15
e-mail: gospodarkawodna@sigma-not.pl
www: http://gospodarkawodna.net/

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania
Formularz recenzji
Zasady etyki w publikacjach
Reviewing procedure
Review form
Ethics and publication malpractice statement

Czasopisma Wydawnictwa SIGMA-NOT można zaprenumerować w jednym z następujących wariantów: 

· Prenumerata roczna, półroczna i kwartalna czasopism w wersji papierowej,

· Prenumerata roczna w wersji PLUS (wersja papierowa i dostęp do Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl w ramach zaprenumerowanego tytułu),

· Prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych),

· Prenumerata ciągła w wersji PLUS – z 10% rabatem na każdy zaprenumerowany tytuł uzyskiwanym po podpisaniu umowy z Wydawnictwem SIGMA-NOT, przedłużanej automatycznie z roku na rok aż do momentu złożenia rezygnacji,

· Prenumerata zagraniczna – wysyłka czasopisma za granicę za dopłatą 100% do ceny prenumeraty krajowej.

 

Cennik prenumeraty 30 tytułów Wydawnictwa SIGMA-NOT (2015 rok)

 

Prenumeratę można zamówić bezpośrednio w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT:

telefonicznie: (22) 840 30 86 lub 840 35 89 lub faksem: (22) 891 13 74, 840 35 89, 840 59 49

mailem: prenumerata@sigma-not.pl lub na stronie: www.sigma-not.pl

listownie: Zakład Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o., ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa

oraz dokonując wpłaty na konto Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o.:
ul. Ratuszowa 11, 00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004,
nr konta 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

 

Ogólne warunki prenumeraty czasopism fachowych Wydawnictwa SIGMA-NOT

 

Prenumeratorzy, którzy mają wykupioną prenumeratę u innego kolportera, mogą dokupić dostęp do Portalu w cenie 90 zł (netto) na rok, po przedstawieniu dowodu wpłaty na prenumeratę. Należy go przesłać do Zakładu Kolportażu wraz z zamówieniem na dostęp do Portalu Informacji Technicznej: mailem: kolportaz@sigma-not.pl lub faksem 22 891 13 74 

 

Informacja

Jeżeli zamawiana prenumerata, obejmuje numery na przełomie roku 2015/2016, to otrzymają Państwo dwie faktury. Jedna faktura na numery z 2015 roku, natomiast druga na numery z 2016 roku wg cennika na 2015 rok.

Formularze zamówienia na prenumeratę czasopism Wydawnictwa SIGMA-NOT dostępne są  na stronach poszczególnych tytułów, a formularz zbiorczy (umożliwiający zaprenumerowanie od razu kilku tytułów) – po kliknięciu w pole poniżej. 

·  FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA WYDAWNICTWA SIGMA-NOT

 

Prenumerata ciągła

Ta oferta, wprowadzona została z myślą o Państwa wygodzie, to tak zwana Prenumerata ciągła w wersji PLUS. Państwo zamawiacie nasze czasopisma tylko raz, a prenumerata przedłużana jest przez nas automatycznie z roku na rok, aż do momentu złożenia przez Państwa rezygnacji. Korzystając z tej oferty, nie musicie Państwo pamiętać pod koniec każdego roku o odnowieniu prenumeraty na rok następny, a ponadto Wydawnictwo SIGMA-NOT udzieli Państwu 10% bonifikaty na prenumerowane tytuły oraz na dostęp do Portalu Informacji Technicznej.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA Prenumeraty Ciągłej (plik .pdf)

 

Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach), do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT, ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa.

 

Czasopisma innych wydawców można zaprenumerować w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT w wariantach

· prenumerata roczna w wersji papierowej,

· prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA INNYCH WYDAWCÓW

Wydawnictwo SIGMA-NOT proponuje Państwu usługi w zakresie publikacji reklam, ogłoszeń lub artykułów sponsorowanych na łamach wszystkich wydawanych przez siebie czasopism. Nie ograniczamy jednak naszych usług do jedynie papierowej formy. Oferujemy Państwu również możliwość emisji na naszym Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl oraz stronach redakcyjnych poszczególnych tytułów. Służymy pomocą edytorską przy tworzeniu materiałów promocyjnych.

Pozostajemy do Państwa dyspozycji i chętnie odpowiemy na wszystkie pytania.

KONTAKT:

Dział Reklamy i Marketingu
ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa skr. poczt. 1004
tel./faks: 22 827 43 65 
e-mail: reklama@sigma-not.pl

Pliki do pobrania:

Druk zamówienia wraz z warunkami zamieszczania reklam.

Cennik ogłoszeń i reklam kolorowych oraz czarno-białych w czasopismach Wydawnictwa

Cennik e-reklam na stronach Portalu Informacji Technicznej

Warunki techniczne umieszczania e-reklamy na stronach Portalu Informacji Technicznej

Wydawnictwo SIGMA-NOT, należące do Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych - Naczelnej Organizacji Technicznej, to największy polski wydawca prasy fachowej o ukierunkowaniu technicznym. Jako zorganizowana oficyna działa od 1949 r., a najstarszy wydawany tytuł - „Przegląd Techniczny” - liczy sobie 150 lat.

W portfolio Wydawnictwa SIGMA-NOT znajdują się obecnie 32 unikalne tytuły prasy fachowej. Czasopisma te działają na wielu płaszczyznach i są skierowane do wszystkich zainteresowanych tematami naukowo-technicznymi zarówno zawodowo, jak i czysto hobbystycznie, poszerzając ich kulturę techniczną. Czyta je miesięcznie ponad 200 tys. osób, które mogą w nich odnaleźć interesujące ich artykuły o nowinkach technicznych, najświeższych osiągnięciach naukowych, popularnych problemach w danej dziedzinie, a także analizy rynku, komentarze do bieżących wydarzeń gospodarczych oraz relacje z imprez i konferencji naukowo-technicznych.

Ofertę Wydawnictwa poszerzają publikacje książkowe; obecnie w sprzedaży jest pozycja książkowa „22 zadania służby BHP – standardy działania” autorstwa Lesława Zielińskiego oraz "ADR, REACH, CLP Niebezpieczne Chemikalia Poradnik" Bolesława Hancyka.

Poza czasopismami i książkami, nieprzerwanie od 1952 r. SIGMA-NOT wydaje również „Terminarz Technika” – wygodny kalendarz, zawierający - poza kalendarium - podstawowe informacje techniczne, świetnie znany już trzem pokoleniom polskich inżynierów.

Wszystkie artykuły opublikowane w czasopismach SIGMA-NOT począwszy od 2004 roku dostępne są także w wersji elektronicznej na Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl, który przeglądają Państwo w tej chwili. Każdy artykuł można kupić poprzez sms, e-płatności, lub posługując się tradycyjnym przelewem, a także w ramach dostępu do „Wirtualnej Czytelni”. Prenumeratorzy czasopism w wersji PLUS mogą korzystać za pośrednictwem „Wirtualnej Czytelni” z bazy artykułów zaprenumerowanego tytułu bez ograniczeń.

Wydawnictwo SIGMA-NOT ma w swoich strukturach Drukarnię oraz Zakład Kolportażu, które świadczą także usługi klientom zewnętrznym.

Zapraszamy do lektury i współpracy!

Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11 tel.: 22 818 09 18, 22 818 98 32
00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004 e-mail: sekretariat@sigma-not.pl

Kontakt w sprawie zakupów internetowych - tel. 601318457, sigmanot@gmail.com

NIP: 524-030-35-01
Numer KRS: 0000069968
REGON: 001408973
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy
Numer konta bankowego: Bank PKO BP 86 1020 1042 0000 8102 0010 2582
Numer konta bankowego dla prenumeraty: Bank PKO BP 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577